Adembenemend concert van Michel Godard en Linda Bsiri

-door Henk-
In het kader van het festival Traces of Brass kwam zondagavond het duo Michel Godard (tuba en serpent) & Linda Bsiri (zang) naar Eindhoven. We kenden Godard en Bsiri ondermeer van enkele projecten met Lucilla Galeazzi (La Banda en Castel del Monte). Het echtpaar gaf voor een publiek van een kleine dertig man in De Witte Dame een even intiem als indrukwekkend akoestisch concert met hedendaagse muziek.

Boban Markovic een echte eclecticus

Afgelopen donderdagavond zette het Servische Boban Markovic Orkestar het afgeladen Bimhuis in Amsterdam op z'n kop. Het elfkoppig ensemble (vier trompettisten, vijf tubaïsten en twee slagwerkers) kreeg het publiek massaal in beweging. Ton Maas schreef er een recensie over in de Volkskrant. Hier enkele citaten:

…Meer dan tijdens een festivaloptreden, waar vooral snoeihard en hitsig wordt gemusiceerd, valt hier op hoe slim en uitgekiend Bobans arrangementen zijn. Meteen al bij de aftrap bijvoorbeeld, een langzame medley van bekende Balkanmelodieën, gevolgd door een stuk met een jazzy groove….
…Hij is een eclecticus die net zo makkelijk te rade gaat in Bolywood als bij de marching bands uit New Orleans of bij James Browns blazerssectie. Met een vette knipoog laat hij middenin een Macedonische dans even de Pink Panther langs schrijden…

Kaz Lux en Marcel Scherpenzeel Band delen de bezieling

Kaz Lux en De Marcel Scherpenzeel Band gaven donderdag spetterende optredens in de studio van de BRTO, de lokale omroep van Bergen op Zoom. Jos van den Boom de bezieler van deze sessies, schreef een sfeerverslag waaruit we hieronder graag uitgebreid citeren. Overigens zijn de sessieopnames van Kaz Lux te beluisteren in het BRTO-programma Crossroads op vrijdag 11 april 2003 tussen 20.00 en 22.00 uur. Die van De Marcel Scherpenzeel Band worden uitgezonden op vrijdag 18 april a.s.. Beide programma's worden overigens op de zaterdagmiddag na de live-uitzending tussen 12.00 en 14.00 uur herhaald. Kopieën van de geluidsopnames gaan naar enkele lokale radiostations in Nederland, zoals die van Winschoten, Hoorn, Gouda, Veendam en Rijnwoude. Zie hiervoor ook de Roots Radio Ring van het Real Roots Café (www.realrootscafe.com).

Geslaagde Amerikaanse uitstapjes van Griebo

- door Henk -
Wie Griebo afgelopen zondag of gisteravond heeft gemist, moet alsnog gaan luisteren. Wij zagen Wouter Vandenabeele en Tom Theuns zondagmiddag in de Fantast aan de Burgstraat in Gent en vonden het een afwisselend en leuk concert.

Als het aan deze twee muzikanten had gelegen was Ambrozijn onder de naam Griebo door het leven gegaan. In het democratisch proces waarin de naam tot stand kwam viel Griebo echter af. Nu dus alsnog, maar dan als duo.

Een omhelzing van van de
temperamentvolle Amparo Cortés

In het Heerenlogement in Beusichem trad van de week Amparo Cortés op met haar temperamentvolle flamenco. Babette Pul was er bij voor de Gelderlander. Hier enkele citaten uit haar recensie:

...Ze oogt als een mooie, zigeunervrouw. Haar leven opgetekend in haar gezicht. Amparo Cortés is een échte flamenca.Zelfs voor wie niet van de muziek houdt, is Cortés een belevenis. Vanaf de allereerste gitaarklanken slingert ze haar ziel en zaligheid de zaal in. Wiebelt ze op haar stoel alsof ze neiging tot dansen maar met moeite kan bedwingen. Zet haar zang bij met temperamentvolle gebaren. Woest armgezwaai met een dramatische uitdrukking op het gezicht. Zeker zo expressief is Miguel Muñoz met zijn dans die het podium van Het Heerenlogement bijna tot een muziekinstrument maakt....

Ygdrassil: pretentieloos en ingetogen

- door Henk -
Onder het mom van Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg houden ze hun aankondigingen uiterst beknopt... als ze al iets zeggen. Linde Nijland en Annemarieke Coenders beperken zich het liefst tot het zingen van hun songs. Voor iemand die Ygdrassil niet kent klinken die tamelijk eentonig, zeker als een concert ruim tweemaal drie kwartier duurt. Maar voor de liefhebbers - aan daar rekenen we ons zelf ook toe - zijn het stuk voor stuk gevoelige liedjes met zowel spitsvondige als poëtische teksten. Wat ook prettig is zijn de pretentieloze presentatie, twee mooie stemmen en eenvoudig gitaarspel.
Met recht wordt hun genre aangekondigd als minimal folk.

Fado van Cristina Branco: mystiek en sensueel

Cristina Branco maakt alweer een grote tournee door Nederland. Vorige week trad ze bijvoorbeeld op ion het Speelhuis in Helmond. Voor het Eindhovens Dagfblad schreef Marjolein Jacobs een recensie. Hier enkele citaten:

...een letterlijk tot de nok toe gevuld Speelhuis vertolkt Branco haar sensuele fadoliederen. Met haar warme, diepe stem brengt ze de gepassioneerde liederen en laat daarbij niemand onberoerd. Haar mimiek en uitstraling maken haar de perfecte personificatie van de moderne fadozangeres: jong, zelfbewust, mooi, ietwat stevig, stijlvol gekleed, maar zonder teveel opsmuk of vals sentiment in haar expressie. Hoewel dit alles een optelsom is waarvan de uitkomst 'diva' zou kunnen zijn, blijft ze een vertolker van volksmuziek, down-to-earth, al kan ze met haar geluid mensen tot tranen roeren...

Feestje van Edinburgh Folk Club met Pete Morton

Pete Morton gaf onlangs een mooi concert tijdens het Folkfestival Zwolle. De zaal waarin hij speelde zat mud en mudvol, zodat we toen niet in de gelegenheid waren hem te recenseren. Nu maken we alsnog een inhaalslag. Morton gaf een paar weken later een optreden in de prachtige Edinburgh Folk Club. Deze club viert haar dertig jarig bestaan en is de eerste niet-Engelse folkclub die door de BBC Radio 2 werd onderscheiden als "Folk Club of the Year". Op de site van de BBC Radio Scotland schreef Frank Bechhofer een recensie over het concert dat Morton gaf in Edinburgh. Hier enkele citaten:

Olson&Williams: countryfolk met twee gezichten

Victoria Williams en Mark Olson (ooit Jayhawks, nu ondermeer The Creeckdippers), gaven afgelopen week enkele concerten, zoals donderdagavond in EKKO Utrecht. Ingmar Griffioen was erbij voor het Utrechts Nieuwsblad en schreef een recensie. Hier enkele citaten:

...Zelden zal een band zich zo chaotisch en rammelend presenteren als in EKKO Victoria Williams en Mark Olson deden. Ze hadden ruzie met de instrumenten, het geluid én met elkaar. Het prachtige laatste kwartier was dan ook een onverwacht wonder....

Sfeer van bruisend Brussel in Brosella-suite

DJ.Jåk was vorige week woensdag getuige van de première van de multi-mediaal aangeklede Brossella-suite door de groepen (BuB) en CRO MAGNON in de Gentse Handelsbeurs. Deze suite werd afgelopen zomer al uitgevoerd op het Brosella-festival in Brussel. De jonge avant-garde folk van (BuB) klonk prachtig samen met de urban chamber music van CRO MAGNON. Wegens dat overweldigende succes werd besloten het concept nog verder uit te diepen, nog meer te gaan experimenteren, en vooral ook te werken met 'beeld'. Hoogstwaarschijnlijk zal er een cd uitkomen van dit project. Hier enkele citaten uit de recensie die DJ.Jåk schreef op zijn site www.folk.tk met overigens ook een fraaie foto-reportage.

Croft No.5 groot talent op Celtic Connections in Glasgow

De bezieler van het Deerlycke Folkfestival, Rik Couchez, bezocht het laatste weekeinde van januari het festival Celtic Connections in Glasgow. Op de site van de Vlaamse DJ.Jak deed hij daar afgelopen week verslag van. Spijtig stelt hij vast dat van de Belgische scène daar niets gekend is en geen enkele artiest er gepromoot wordt. "Terwijl andere landen daar wel aan de bak komen is onze Belgische folk ver te vinden in Schotland", zegt Rik. Hij zag er heelt was Schotse en Ierse bands. Hier enkele citaten:
DOCHAS bestaat uit 5 talentvolle Schotse meiden met een leeftijd tussen 18-24 jaar. Zij brengen hoofdzakelijk traditionele melodieën die zij een iets moderner karakter geven. Als de groep kan blijven bestaan zullen zij zeker binnen een aantal jaren een voorname rol spelen in de Schotse folkscene….
…de Schotse coming groep Croft No.5 slaagt met hun ongelofelijke folkcrock ze erin een opzwepende tranceachtige techno sfeer te creëren. Als toehoorder is het onmogelijk te blijven stilstaan. De locale pers is het erover eens : dit is zeker de meest talentvolle Schotse band van het ogenblik in the New folk scène…
Eddi Reader is een heus begrip in Schotland. Zij bracht liederen van de Schotse dichter Burns samen met het Royal Scottish National Orchestra. Het was voor ons de eerste maal dat we Eddi aan het werk zagen. Het concept was zeker goed maar haar stem kon ons niet bekoren tot 'iets speciaal'…
…De folky John Busker met een hanenkamkapsel (hij speelde nog bij de battle field band) bracht met zijn John Busker Band een mengeling van traditie met wat folkrock. En of hij getalenteerde groepsleden heeft : Michael McGoldrick en Andy Cutting ! Jammer genoeg is het een puur instrumentale groep. In Schotland durven te weinig folkgroepen het aan om zang in hun songs te steken…
Shooglenifty nam een geweldig start met hun fusion folk. Met één van hun nummers die nog het best te omschrijven is als folk-salsa werd algauw een climax bereikt. Maar na het eerste half uur slaagden ze er niet in deze 'drive' aan te houden. Vorig jaar in Folkwoods konden ze dat wel en waren dus wat mij betreft veel beter. Achteraf kreeg ik te horen dat ze de laatste 40' minuten te kampen gehad hadden met technische problemen op het podium waardoor een deel van de songs eigenlijk letterlijk in duigen was gevallen…
…de nieuwe Schotse Latino band La Sonera Calaveras heeft latino potentie maar haalt nog zeker het niveau niet van een Salsa Celtica
Michael McGoldrick is natuurlijk op en top Ierse klasse. Waar Michael wel nog serieus aan moet werken is zijn podiumpresense en communicatie naar het publiek toe. Het is niet alleen de muziek die het doet (de x factor was er niet om het in idool termen uit te drukken)…
Brolum stond op het podium met een enorm instrumentarium waarmee je de concert hal kon doen daveren op de grondvesten, helaas werd en nooit voldoende gebruik van gemaakt. Van een heel ander kaliber was Malinky zeer rustig maar op een prachtige manier gebracht. Het beste van de traditionele scène dat ik de laatste jaren gezien heb…

Bijzonder Engels triootje in de Ridderhof

- Door Jaap Hoek -
Terwijl het merendeel van de Rijnwoudse inwoners voor de 433e maal naar de film K-911 zat te kijken, traden donderdag 13 februari in de slotzaal van de Ridderhof drie vermaarde Engelse folkmuzikanten op. Het triootje werd gevormd door Pete Morton, Steve Tilston en Tom McConville.
Voorafje Pete Morton had de eer de avond te mogen openen. Hij was in Nederland om op te treden op het folkfestival in Zwolle. Had een dag eerder de boot uit Engeland genomen om bij TTFC op te treden om daar alvast de sfeer te proeven, want in oktober komt hij samen met Kelly While nogmaals naar Koudekerk aan den Rijn.
Het had niet veel gescheeld of Pete's optreden was niet door gegaan. De ferry had problemen gekregen met een van haar motoren. Pete had naar organisator Hans Hoogeveen gebeld om te zeggen dat hij zijn best zou doen om op tijd aanwezig te zijn. En gelukkig vlak voor tijd arriveerde Pete, 1 minuutje soundchecken en hij kon beginnen aan zijn optreden.
Pete trakteerde de veertig toeschouwers op een vijftal fraaie songs, waarbij vooral het nummer "2 Brothers" opzien baarde. Het was een geweldig mooi nummer.

The Very Girls & Watchman een fraai team

The Very Girls & Watchman gaven woensdagavond een concert in de kleine zaal van het Muziekcentrum in Eindhoven. Er was weinig belangstelling. Peter Borgers was erbij en schreef eenr ecensie in het Eindhovens Dagblad. Hier enkele citaten:

...Van Meurs' vlotte hand van songschrijven wordt (...) gepaard aan de fraaie vocalen van de dames Aggie de Kruijf en Ankie Keultjes. Een hecht zangstel, dat al heel wat jaren samen zingt. Dat is te horen in de vlekkeloos simultane timing en de fraaie taakverdeling, met De Kruijff steeds enkele treden hoger op de toonladder als Keultjes...

Huiveringwekkende balletmuziek van Woven Hand

Van Woven Hand, oftewel Dave Eugene Edwards verscheen onlangs de cd Blush Music met muziek die hij schreef voor een ballet van de Belgische choreograaf Wim Vandekeybus. Met deze muziek maakte hij afgelopen week een mini-toernee door Nederland en België. Vorige week vrijdag was het eerste concert het Burgerweeshuis in Deventer. Erik Krebbers was erbij voor de Apeldoornse Courant. Uit zijn recensie komen de volgende citaten:

Zuiderburen indrukwekkend op festival in Merkelbeek

- door Henk -
Afgelopen zondag nog even aangelegd bij het sympathieke mini-festival Triskell in het Limburgse Merkelbeek. Net als afgelopen zomer werden we ook nu weer gegrepen door twee Belgische duo's. Destijds ging het om Tom Theuns & Vera Coomans en Gezellig Onderuit Zonder Elektriek. Nu was het genieten met Madingma en Didier Francois & Jose Toral.

Wizz Jones: lachen en pure muziek zonder franje

Jan Van Rymenant, van de cd-winkel Espiral in Borsbeek, bezocht afgelopen donderdag een concert van Wiz Jones in café De Heksenketel in Antwerpen. Hij kwam er enthousiast van thuis en mailde ons: "Ik heb gisteren weer een avond uit de duizend meegemaakt. De moeite om er een kort verslagje over door te sturen". Bij deze:

Sinéad kiest live voor sobere hits en Keltische reggae

Sinéad O'Connor was vorige week even de Noordzee overgestoken om haar traditioneel getint materiaal van haar jongste cd live uit te voeren. Zondermeer interessant als deze Ierse zich stort op het traditionele werk uit haar eigen land. Vreemd genoeg verschenen van haar concerten nauwelijks recensies. Het Utrechts Nieuwsblad vormt een positieve uitzondering. Peter Bruyn bezocht het concert dat O'Connor donderdag 30 januari gaf in Vredenbrurg Utrecht. Hier enkele citaten:

The Levellers missen het vuur van vroeger

Het concert dat The Levellers tijdens het vierde International Folk Festival in Tilburg gaven werd door de recensenten niet echt met gejuich ontvangen. De Engelse folkrockers koppelden aan hun festivaloptreden nog een aantal concerten in Nederland. Zo stonden ze vorige week donderdag in Sittard. In zaal Fenix. Marcel Haerkens schreef er een recensie over voor Dagblad de Limburger. Hier enkele citaten:

... "Wat zijn jullie stil. Is er überhaupt wel iemand in de zaal? Geef eens een teken van leven." Het klonk bijna wanhopig uit de mond Mark Chadwick, zanger van The Levellers. Het publiek, enige diehards uitgezonderd, toonde zich dan ook weinig receptief voor de klanken die het gezelschap uit Brighton voortbracht. En men was al wegens de tegenvallende voorverkoop van de Geleense Hanenhof uitgeweken naar het gezellig volle Fenix in Sittard...

Americana-zangeres Neko Case verovert Paradiso

De Amerikaanse americana-zangeres Neko Case gaf afgelopen zondag een overtuigend en intiem concert in Paradiso. Mét Calexico maakte ze het album Blacklisted. En in het bovenzaaltje van Paradiso in Amsterdam werd ze slechts begeleid door twee muzianten op banjo, (steel)gitaar en contrabas. Enthousiaste lovende reacties waren haar deel. Zo ook in De Volkskrant en op de site Alt.Country.nl. Hier enkele citaten:

Willem Vermandere: leven is doodsgevaarlijk

Willem Vermandere treedt geregeld op in Nederland. Vaak voor volle zalen. Afgelopen zaterdag stond hij De Muzenval in Eersel voor ruim vierhonderd man. Onze eindredacteur Henk was erbij en schreef een recensie voor het Eindhovens Dagblad. Voor folkforum voegde hij er nog een paar allinea's aan toe.

Verwacht van Willem Vermandere geen stemadvies. Dat is te plat voor zijn diep-menselijke thematiek. Even bekruipt toch de vrees. Met zijn priemende pretoogjes blikt de Vlaamse liedjeszanger de afgeladen zaal in: Het is hier inderdaad vol...