Olson&Williams: countryfolk met twee gezichten

Victoria Williams en Mark Olson (ooit Jayhawks, nu ondermeer The Creeckdippers), gaven afgelopen week enkele concerten, zoals donderdagavond in EKKO Utrecht. Ingmar Griffioen was erbij voor het Utrechts Nieuwsblad en schreef een recensie. Hier enkele citaten:

...Zelden zal een band zich zo chaotisch en rammelend presenteren als in EKKO Victoria Williams en Mark Olson deden. Ze hadden ruzie met de instrumenten, het geluid én met elkaar. Het prachtige laatste kwartier was dan ook een onverwacht wonder....

Sfeer van bruisend Brussel in Brosella-suite

DJ.Jåk was vorige week woensdag getuige van de première van de multi-mediaal aangeklede Brossella-suite door de groepen (BuB) en CRO MAGNON in de Gentse Handelsbeurs. Deze suite werd afgelopen zomer al uitgevoerd op het Brosella-festival in Brussel. De jonge avant-garde folk van (BuB) klonk prachtig samen met de urban chamber music van CRO MAGNON. Wegens dat overweldigende succes werd besloten het concept nog verder uit te diepen, nog meer te gaan experimenteren, en vooral ook te werken met 'beeld'. Hoogstwaarschijnlijk zal er een cd uitkomen van dit project. Hier enkele citaten uit de recensie die DJ.Jåk schreef op zijn site www.folk.tk met overigens ook een fraaie foto-reportage.

Croft No.5 groot talent op Celtic Connections in Glasgow

De bezieler van het Deerlycke Folkfestival, Rik Couchez, bezocht het laatste weekeinde van januari het festival Celtic Connections in Glasgow. Op de site van de Vlaamse DJ.Jak deed hij daar afgelopen week verslag van. Spijtig stelt hij vast dat van de Belgische scène daar niets gekend is en geen enkele artiest er gepromoot wordt. "Terwijl andere landen daar wel aan de bak komen is onze Belgische folk ver te vinden in Schotland", zegt Rik. Hij zag er heelt was Schotse en Ierse bands. Hier enkele citaten:
DOCHAS bestaat uit 5 talentvolle Schotse meiden met een leeftijd tussen 18-24 jaar. Zij brengen hoofdzakelijk traditionele melodieën die zij een iets moderner karakter geven. Als de groep kan blijven bestaan zullen zij zeker binnen een aantal jaren een voorname rol spelen in de Schotse folkscene….
…de Schotse coming groep Croft No.5 slaagt met hun ongelofelijke folkcrock ze erin een opzwepende tranceachtige techno sfeer te creëren. Als toehoorder is het onmogelijk te blijven stilstaan. De locale pers is het erover eens : dit is zeker de meest talentvolle Schotse band van het ogenblik in the New folk scène…
Eddi Reader is een heus begrip in Schotland. Zij bracht liederen van de Schotse dichter Burns samen met het Royal Scottish National Orchestra. Het was voor ons de eerste maal dat we Eddi aan het werk zagen. Het concept was zeker goed maar haar stem kon ons niet bekoren tot 'iets speciaal'…
…De folky John Busker met een hanenkamkapsel (hij speelde nog bij de battle field band) bracht met zijn John Busker Band een mengeling van traditie met wat folkrock. En of hij getalenteerde groepsleden heeft : Michael McGoldrick en Andy Cutting ! Jammer genoeg is het een puur instrumentale groep. In Schotland durven te weinig folkgroepen het aan om zang in hun songs te steken…
Shooglenifty nam een geweldig start met hun fusion folk. Met één van hun nummers die nog het best te omschrijven is als folk-salsa werd algauw een climax bereikt. Maar na het eerste half uur slaagden ze er niet in deze 'drive' aan te houden. Vorig jaar in Folkwoods konden ze dat wel en waren dus wat mij betreft veel beter. Achteraf kreeg ik te horen dat ze de laatste 40' minuten te kampen gehad hadden met technische problemen op het podium waardoor een deel van de songs eigenlijk letterlijk in duigen was gevallen…
…de nieuwe Schotse Latino band La Sonera Calaveras heeft latino potentie maar haalt nog zeker het niveau niet van een Salsa Celtica
Michael McGoldrick is natuurlijk op en top Ierse klasse. Waar Michael wel nog serieus aan moet werken is zijn podiumpresense en communicatie naar het publiek toe. Het is niet alleen de muziek die het doet (de x factor was er niet om het in idool termen uit te drukken)…
Brolum stond op het podium met een enorm instrumentarium waarmee je de concert hal kon doen daveren op de grondvesten, helaas werd en nooit voldoende gebruik van gemaakt. Van een heel ander kaliber was Malinky zeer rustig maar op een prachtige manier gebracht. Het beste van de traditionele scène dat ik de laatste jaren gezien heb…

Bijzonder Engels triootje in de Ridderhof

- Door Jaap Hoek -
Terwijl het merendeel van de Rijnwoudse inwoners voor de 433e maal naar de film K-911 zat te kijken, traden donderdag 13 februari in de slotzaal van de Ridderhof drie vermaarde Engelse folkmuzikanten op. Het triootje werd gevormd door Pete Morton, Steve Tilston en Tom McConville.
Voorafje Pete Morton had de eer de avond te mogen openen. Hij was in Nederland om op te treden op het folkfestival in Zwolle. Had een dag eerder de boot uit Engeland genomen om bij TTFC op te treden om daar alvast de sfeer te proeven, want in oktober komt hij samen met Kelly While nogmaals naar Koudekerk aan den Rijn.
Het had niet veel gescheeld of Pete's optreden was niet door gegaan. De ferry had problemen gekregen met een van haar motoren. Pete had naar organisator Hans Hoogeveen gebeld om te zeggen dat hij zijn best zou doen om op tijd aanwezig te zijn. En gelukkig vlak voor tijd arriveerde Pete, 1 minuutje soundchecken en hij kon beginnen aan zijn optreden.
Pete trakteerde de veertig toeschouwers op een vijftal fraaie songs, waarbij vooral het nummer "2 Brothers" opzien baarde. Het was een geweldig mooi nummer.

The Very Girls & Watchman een fraai team

The Very Girls & Watchman gaven woensdagavond een concert in de kleine zaal van het Muziekcentrum in Eindhoven. Er was weinig belangstelling. Peter Borgers was erbij en schreef eenr ecensie in het Eindhovens Dagblad. Hier enkele citaten:

...Van Meurs' vlotte hand van songschrijven wordt (...) gepaard aan de fraaie vocalen van de dames Aggie de Kruijf en Ankie Keultjes. Een hecht zangstel, dat al heel wat jaren samen zingt. Dat is te horen in de vlekkeloos simultane timing en de fraaie taakverdeling, met De Kruijff steeds enkele treden hoger op de toonladder als Keultjes...

Huiveringwekkende balletmuziek van Woven Hand

Van Woven Hand, oftewel Dave Eugene Edwards verscheen onlangs de cd Blush Music met muziek die hij schreef voor een ballet van de Belgische choreograaf Wim Vandekeybus. Met deze muziek maakte hij afgelopen week een mini-toernee door Nederland en België. Vorige week vrijdag was het eerste concert het Burgerweeshuis in Deventer. Erik Krebbers was erbij voor de Apeldoornse Courant. Uit zijn recensie komen de volgende citaten:

Zuiderburen indrukwekkend op festival in Merkelbeek

- door Henk -
Afgelopen zondag nog even aangelegd bij het sympathieke mini-festival Triskell in het Limburgse Merkelbeek. Net als afgelopen zomer werden we ook nu weer gegrepen door twee Belgische duo's. Destijds ging het om Tom Theuns & Vera Coomans en Gezellig Onderuit Zonder Elektriek. Nu was het genieten met Madingma en Didier Francois & Jose Toral.

Wizz Jones: lachen en pure muziek zonder franje

Jan Van Rymenant, van de cd-winkel Espiral in Borsbeek, bezocht afgelopen donderdag een concert van Wiz Jones in café De Heksenketel in Antwerpen. Hij kwam er enthousiast van thuis en mailde ons: "Ik heb gisteren weer een avond uit de duizend meegemaakt. De moeite om er een kort verslagje over door te sturen". Bij deze:

Sinéad kiest live voor sobere hits en Keltische reggae

Sinéad O'Connor was vorige week even de Noordzee overgestoken om haar traditioneel getint materiaal van haar jongste cd live uit te voeren. Zondermeer interessant als deze Ierse zich stort op het traditionele werk uit haar eigen land. Vreemd genoeg verschenen van haar concerten nauwelijks recensies. Het Utrechts Nieuwsblad vormt een positieve uitzondering. Peter Bruyn bezocht het concert dat O'Connor donderdag 30 januari gaf in Vredenbrurg Utrecht. Hier enkele citaten:

The Levellers missen het vuur van vroeger

Het concert dat The Levellers tijdens het vierde International Folk Festival in Tilburg gaven werd door de recensenten niet echt met gejuich ontvangen. De Engelse folkrockers koppelden aan hun festivaloptreden nog een aantal concerten in Nederland. Zo stonden ze vorige week donderdag in Sittard. In zaal Fenix. Marcel Haerkens schreef er een recensie over voor Dagblad de Limburger. Hier enkele citaten:

... "Wat zijn jullie stil. Is er überhaupt wel iemand in de zaal? Geef eens een teken van leven." Het klonk bijna wanhopig uit de mond Mark Chadwick, zanger van The Levellers. Het publiek, enige diehards uitgezonderd, toonde zich dan ook weinig receptief voor de klanken die het gezelschap uit Brighton voortbracht. En men was al wegens de tegenvallende voorverkoop van de Geleense Hanenhof uitgeweken naar het gezellig volle Fenix in Sittard...

Americana-zangeres Neko Case verovert Paradiso

De Amerikaanse americana-zangeres Neko Case gaf afgelopen zondag een overtuigend en intiem concert in Paradiso. Mét Calexico maakte ze het album Blacklisted. En in het bovenzaaltje van Paradiso in Amsterdam werd ze slechts begeleid door twee muzianten op banjo, (steel)gitaar en contrabas. Enthousiaste lovende reacties waren haar deel. Zo ook in De Volkskrant en op de site Alt.Country.nl. Hier enkele citaten:

Willem Vermandere: leven is doodsgevaarlijk

Willem Vermandere treedt geregeld op in Nederland. Vaak voor volle zalen. Afgelopen zaterdag stond hij De Muzenval in Eersel voor ruim vierhonderd man. Onze eindredacteur Henk was erbij en schreef een recensie voor het Eindhovens Dagblad. Voor folkforum voegde hij er nog een paar allinea's aan toe.

Verwacht van Willem Vermandere geen stemadvies. Dat is te plat voor zijn diep-menselijke thematiek. Even bekruipt toch de vrees. Met zijn priemende pretoogjes blikt de Vlaamse liedjeszanger de afgeladen zaal in: Het is hier inderdaad vol...

Feestelijke presentatie nieuwe cd van Gerard van Maasakkers

-door Henk-
Gerard van Maasakker presenteerde maandagavond zijn nieuwe cd "Vol Dagen" tijdens een feestelijke avond in het Koningstheater in Den Bosch. De première van de gelijknamige theatertournee was in september in Eindhoven. De cd kwam eind december uit.

Van Maasakkers had voor de officiële presentatie een aantal mensen uitgenodigd die aan de cd meewerken. Zo zong hij Liedje van altijd (over 'ons moeder') samen met The Very Girls Ankie Keultjes en Aggie de Kruijf en het prachtige As de ooit met Jan-Willem Roy. Als dit nummer nog eens als single gelanceerd wordt en 'n keer aan bod komt in een tv-programma als dat van Barend en Van Dorp gaat het een mooie toekomst tegemoet.
Jazztrompettist Jeroen Doomernik moest op het laatste moment verstek laten gaan omdat hij een paar uur eerder vader was geworden. Hij zou in het nummer 'Mee en dan' de mooie bugel-solo die hij op de cd speelt, nog eens overgedaan hebben.

Image
John Vester ruim twee uur niet te stuiten

Afgelopen donderdag werd het nieuwe jaar van de Crossroads-sessies (BRTO, Bergen op Zoom) geopend met een optreden van de Amerikaanse singer-songwriter John Vester. Jos van den Boom van het programma Crossroads stuurde ons onderstaand sfeerverslag en bijgaande foto. Op de website van de BRTO zijn meer foto's van dit concert te zien.

Een gitaar, een prettig stemgeluid, een fiks aantal goede songs, een grote hoeveel droge
humor, een glaasje thee met een veel honing en een klein glaasje cognac om tussendoor van te nippen. Dat bleken voor John Vester, singer/songwriter uit Venice Beach (California), alle ingrediënten te zijn die hij nodig had om de bezoekers twee uur aan zijn lippen te kluisteren.
Zijn akoestische sessie in de studio van de BRTO, de lokale omroep van Bergen op Zoom, werd goed bezocht. John gaf daarmee een uitstekende opening van het sessiejaar 2003.

Verbluffende instrumentbeheersing bij Troissoeur

Alhoewel al een week geleden gepubliceerd in De Volkskrant is het nog interessant genoeg om uit te citeren, de recensie die Ton Maas schreef over een concert dat de Vlaamse neofolkgroep Troissoeur gaf tijdens het jazz-georiënteerde festival Stranger Than Paranoia in Tilburg:
…Ze speelden al eerder in Nederland maar nog nooit op een jazzpodium. De muziek van
Troissoeur is duidelijk meer neo dan folk. De jurken waarin de heren meestal optreden, hadden ze voor de gelegenheid thuis gelaten, maar dat deed nauwelijks afbreuk aan de wringende spanning tussen hun podiumpresentatie en hun muziek…
…Het kostte Troissoeur slechts enkele nummers om de zaal in vervoering te brengen. Hun muziek hangt van stijlcitaten aan elkaar, maar dankzij een verbluffende instrumentbeheersing en coherente muzikale visie versmelten al die elementen tot een indrukwekkend en vooral bezwerend geheel. Ook bij Troissoeur is verfijnd samenspel troef, maarmet en langf uitgesponnen 'Arabische' solo op de fretloze tweede hals van zijn negentiensnarioge monstergitaar zetter Pieter Thys het hoogtepunt van de avond neer...

Topsnelheid van Fugerica & Mahala Gypsies

In het Nijmeegse theater LUX speelde begin deze week het Roemeense zigeunerorkest
Fugerica & Mahala Gypsies. Anne Salomons schreef in de Gelderlander een recensie.
Hier twee citaten:

…Hoeveel virtuositeit kan een mens behappen? (…) Het is meer een hogesnelheidstrein waar je
als luisteraar in volle vaart in moet springen anders word je overweldigd door het alsmaar doordenderend gebonk van de ritmesectie. Vanaf de eerste noot spoort het orkest in volle razernij. Haakse bochten worden vooral door accordeon en cymbaal in gierende vaart genomen. Gelegenheid om uit te puffen is er alleen even als een zangeres in tenue van huilend zigeunermeisje met hese stem een tijdelijke rust bezingt. En daarna is het weer noten fietsen. Zoveel mogelijk in zo kort mogelijke tijd. Geen enkele noot is langer dan een kwart-nootje. Het is drama op de vierkante millimeter…

Concert Sexteto Canyengue:
Alleen de tranen van Máxima ontbreken

Carel Kraayenhof en zijn Sexteto Canyengue gaf begin deze week een concert in het Beusichemse Heerenlogement. De belangstelling was zo groot dat er was geloot. Tweehonderd echte tangoliefhebbers werden toegelaten. Babette Pul was erbij voor De Gelderlander. Haar bleek dat slechts een handjevol mensen de tango pas na het huwelijk van Willem Alexander en Máxima had ontdekt. Hier enkele citaten uit het verslag in de Gelderlander:

Muziek belangrijker dan ooit bij de Nieuwe Snaar

Al negen programma's consequent van grote klasse waar het gaat om verrassend visueel theater, muzikale hoogstandjes en niet in de laatste plaats een daverende lach. Jan en Kris de Smet, Geert Vermeulen en Walter Poppeliers blijken onverwoestbaar in het bedenken van nieuwe elementen binnen een vertrouwde formule. Ooit begonnen als Vlaamse volksmuziekgroep is De Snaar doorgegroeid naar een écht Nieuwe Snaar met volwaardig muziektheater van hoog niveau. Ruud Buurman bezocht voor BN/DE Stem een voorstelling in Gorinchem. Hier enkele citaten:

Minifestival Turhout op
Gjallarhorn na niet zo'n succes

Zaterdagavond was er in De Warande in Turnhout een mini folkfestival met de groepen
4 Wheel Drive, Real Ones, Taraf de Haïdouks en Gjallarhorn. Paul en Peter waren erbij. In telegramstijl deden ze meteen na afloop verslag:

Turnhout was heel gezellig, maar qua muziekbeleving geen groot succes. Gek genoeg niet helemaal uitverkocht, zo'n 600 man. De opzet werkte niet echt. Eerst een concert in de
grote zaal (Gjallarhorn), dan naar de hal (4 Wheel Drive). Dan weer grote zaal
(Taraf de Haïdoeks) om vervolgens af te sluiten in de hal (Real Ones). Mensen beschouwen
die hal als een soort van foyer. Beetje drinken en buurten. Niet veel aandacht voor de muziek. Ook een wereld van verschil wat het geluid betreft. In de grote zaal was dat veel beter.

Rapalje maakt indruk op Tholen

Rapalje zet geregeld zalen op z'n kop. Zo ook weer vorig weekeinde op Tholen.
De correspondent van BN/De Stem was erbij en keek zijn ogen uit:

….Met warme en meeslepende Keltische klanken, weggespoeld met Murphy's stout of een andere passende biersoort, werd het een memorabel avondje, georganiseerd door de stichting Uit op Tholen. Bij Rapalje moet het niet alleen naar folk klinken, legde zanger Maceál (Marcel) Meijer uit, het moet er ook als folk uitzien. Dat lukte prima, konden de bezoekers vaststellen...