|
|
|
|
|
|
Weifelend begin van werelds Folkwoods |
|
maandag, 17 augustus 2009 22:13 |
-door Patrick Adriaans, foto's Ronald Rietman-
De 10e editie van Folkwoods begon op vrijdag wat voorzichtig, maar de
optredens op zaterdag en zondag maakten er een wereldse editie van.
Absoluut hoogtepunt was Lou Dalfin, meest intrigerend de Fratelli
Mancuso. Ook La Talvera zette een goed optreden neer. En zo was het
nu dus eens zuidelijk europa dat in de spotlights stond. Met daarnaast
voldoende aandacht voor andere delen van Europa en de VS.
De zuiderlingen hebben zelf de plek in de spotlights verdiend met twee bands uit Occitanië, ruwweg het zuiden van Frankrijk met uitlopers naar Spanje en Italië. Allebei staan ze geprogrammeerd op het hoofdpodium. Uit Frankrijk La Talvera, een band die vooral teruggrijpt naar de oude traditionele liederen, en uit Italië Lou Dalfin, een band die een in de Occitaanse traditie gewortelde moderne variant maakt. Op zondag zorgden zij voor een memorabel optreden. Met een opzwepende en dynamische set, met genoeg ruimte om gas terug te nemen, maar op tijd ook weer te versnellen wisten zij uit te groeien tot de topper van het festival. Duidelijk op de folkpunk georiënteerd, met ook hart voor de Occitaanse zaak. Trots op hun cultuur, en voor de vrijheid van Occitanië. Een analogie met The Pogues is zo snel gelegd. Andere muzikale traditie, maar dezelfde houding naar de traditie toe. Dat betekent dus engagement en feest!
Lou Dalfin
La Talvera koos daarentegen voor de traditie, of het de bedoeling was is onbekend, maar de organisatie heeft er goed aan gedaan om ze op zaterdag neer te zetten, zodat de bezoekers eerst kennis konden maken met de traditie. De zangeres geeft het publiek ook nog dansles, door zelf voor het podium mee te gaan dansen en het publiek voor te gaan in een dans die overeenkomsten met de andro vertoont, maar toch iets anders word uitgevoerd. Daarnaast is de doedelzak het vermelden waard, daarin herkende je nog duidelijk de geit die de doedelzak bij leven ooit was. La Talvera is begonnen als musicologisch project om de Occitaanse traditie te onderzoeken. Als we bij Lou Dalfin de analogie trekken met de Pogues, zou je hier de Dubliners van de Occitaanse muziek bij kunnen denken, omdat ze dan wel ontstaan zijn uit een project, maar toch heel authentiek over komen. Ze zijn net als Lou Dalfin in de jaren tachtig begonnen, dus wel tijdgenoten.
La Talvera
Meest spannende zuiderlingen zijn de Fratelli Mancuso die op zaterdag podium twee aandeden. Twee broers die soms a capella maar meestal zichzelf begeleidend op diverse snaarinstrumenten muziek brachten met zang die meermaals door merg en been ging. Vreemde uithalen en keelklanken versterken de vreemde sfeer die de muziek oproept. Absolute luistermuziek, die je niet lekker op het gras over je heen kunt laten rollen, omdat je aandacht continu gevraagd wordt. Zij laten zien dat Folkwoods ook eigenaardige vreemde eigenzinnige luistermuziek durft neer te zetten. En dat het publiek dat ook apprecieert! Het hoeft niet alleen maar feest en dansen te zijn.
Op vrijdag begon het allemaal wel wat weifelend. Eerst was er al wat dansen in tent 3, de traditionele balfolktent, met vaste band Travak. Het begon een beetje op gang te komen met Sliotar die een degelijke Ierse set neerzetten, maar ook niet meer dan dat. De set van Luc Vaesen laat ik snel achter me, het boeit niet. Gelukkig laat Orfeo zien dat in Nederland de balfolk ook muzikaal gezien groeit. Ze benaderen de Vlaamse top, met een verrassend goed optreden. Mala Vita geeft een degelijk optreden, garant voor een feestje, maar zonder verrassing. En de band Troitsa, voor de derde keer op het festival speelt hun minste optreden van de drie. Zo begint het festival muzikaal gezien wat weifelend.
Zaterdag zet die trend nog even door met in tent 2 de Wisch. Op zich interessante arangementen en gedurfde zangpartijen die het net niet zijn. De harmonie is er net niet of het samenspel loopt toch wat uit elkaar. Lastig om de aandacht er bij te houden. Dan wordt het toch wat rustige saaie muziek.
de Wisch
Op het hoofdpodium is er de zaterdag alleen maar genieten. Cloggy Dew speelt redelijk recht toe recht aan Ierse traditionals. Leuk om de middag mee te beginnen. Dan komt het al eerder genoemde La Talvera, waarna Follia! op zijn Folliaans een degelijke Vlaamse folkset neerzet, maar de meest verrassende act is toch de Bad Shepherds. Adrian Edmondson blijkt helemaal gelijk te hebben met zijn ‘Punk was the folk of its time'. Het begin met I fought the law, maar vele punk en new wave klassiekers komen voorbij. Rise van P.I.L bijvoorbeeld. En juist doordat de begeleidingsband technisch en muzikaal veel in zijn mars blijkt te hebben (met mensen die zich al bewezen hebben bij o.a. Fairport Convention en Jethro Tull) werkt het contrast met de frontman Edmondson geweldig. Die kan overigens ook wel enigszins spelen, daar niet van, maar het is geen grootse muzikant of zanger. Maar dat past bij frases als Anger is an energy. Ook mooi hoe Whiskey in the Jar als melodie gemixed wordt door No More Heroes. En zelfs Kraftwerk is om te zetten in Folk. Uiteraard weet de band ook nog een folknummer te verpunken. All around my hat wordt a capella gezongen met een duidelijke middelvinger in de laatste frase. Genieten geblazen.
The Bad Shepherds
Fabiana Dammers laat in tent 2 zien over een goede stem te beschikken en potentie te hebben. Maar alleen met gitaar is het toch wat eentonig op den duur. Op hetzelfde podium laat Marike Jager zondag met een afwisselende set zien hoe een winnares van de Grote Prijs kan groeien. Ze begint alleen, en eindigt met een verstild nummer, maar tussendoor durft ze met haar band samen ook even flink te rocken. Een heel verschil met haar eerste optreden in 2004. Als Fabiana Dammers die lijn volgt (ook zij speelt regelmatig met band) komt het wel goed, want zoals gezegd, stem en potentie zijn duidelijk aanwezig.
Fabiana Dammers
Na Fabiana in tent 2 de spanning van Fratelli Mancuso, gevolgd door Carmina die lichtvoetig maar toch scherp imponeren en op het eind met hun cover van Joni Mitchells Big Yellow Taxi me aardig weten te raken. Sliotar speelt opnieuw een degelijke set, die me iets beter bevalt dan de vrijdag, maar ook niet echt verrast.
De afsluiter op zaterdag in tent twee zet ook de toon voor zondag. Er is altijd ruimte voor een partijtje Americana of folk die tegen country aanhangt of omgekeerd op Folkwoods. Bob Wayne & the Outlaw Carnies weten hoe ze een show moeten brengen. Deze zwaar getatoeëerde bad ass boys spelen een soort Johnny Cash on steroids. Met een zekere punk attitude en een immer stuurse boze blik op het gezicht wordt het publiek getrakteerd op een dosis punkabilly die doet vergeten dat er na hun geen DJ meer is. Die wordt ook niet gemist, want de energie die de band je geeft om nog even lekker uit je dak te gaan wordt volledig opgebruikt omdat je niet rustig kunt blijven staan of zitten bij deze muziek.
Bob (hell yeah!) Wayne
Zondag begint traditioneel met het koffieconcert in tent twee. Verzorgd dus door Marike Jager. Maar eigenlijk begon het al met de Folkaholics die op de camping een aantal mensen wakker maken met het inmiddels ook traditionele zondagochtend wekconcert.
Wekservice van de Folkaholics
Na het koffieconcert op het hoofdpodium The Ukrainians. Een Engelse band die wel in het Oekraïens zingt, voortgekomen uit The Wedding Present. Zij maken een mix van traditionele Oekraïense muziek en westerse rockmuziek. En hebben dus een Oekraïense versie van Anarchy in the UK, een nummer dat de Bad Shepherds nu net niet in hun set hadden zitten. Dus ook zij weten dat je niet alleen folk kunt verpunken, maar ook punk kunt verfolken. Zo begint de zondag lekker.
Even zijn de rollen omgekeerd. In tent twee balfolk met Embrun, die aan de laatste drie nummers te zien en horen een waardige set neerzetten. Ik kies voor tent 3. Daar speelt Gene Williams, Americana uit Oklahoma, met ondersteuning van Nederlandse muzikanten uit het Americana circuit. Uiteraard kom je dan bij Ad van Meurs uit, die dit keer slechts enkele nummers als gast meespeelt. Ankie Keultjes zingt wel vrijwel continu de tweede stem. Het is ook wel logisch, Gene zit ook in de film die Ad en Ankie eerder maakten, Searching for the heart of Heartlands, die op zaterdag ook op Folkwoods vertoond werd. Zijn stem heeft enige overeenkomsten met die van Neil Young. Zijn muziek is op en top Americana.
Gene Williams, Eric Devries en Ankie Keultjes
Op het hoofdpodium is het dan tijd voor Lou Dalfin, het hoogtepunt. Daarna is er weer balfolk in tent 3, tent 2 kent twee roots-concerten. Eerst The Shiner Twins, met zuidelijke countryblues met soul. Niet super origineel, wel degelijk. Verder het reünieconcert van Mountain Dew. Zij grijpen met hun muziek terug op de folkrevival van de jaren 60, getuige ook het feit dat ze Tom Paxton hun belangrijkste songwriter noemen. Het geluid is niet helemaal jofel, en de muziek is net te braaf voor mijn smaak. De tent stroomt dan ook langzaam leeg. Het is ook wel een overgang, op het hoofdpodium speelde net een van de publiekslievelingen, Rapalje. Zij speelden uiteraard hun versie van Zeven dagen lang, en zoals gebruikelijk een stevige dosis Keltische Folk.
Na Rapalje was het hoofdpodium het terrein van Bots. Zonder de helaas te vroeg overleden zanger en tekstschrijver Hans Sanders, hij wordt vervangen door Rick Polman. De maatschappijkritische teksten van Hans verdienen het om gezongen te blijven worden. Een mooi eerbetoon, al mis je de stem van Hans, en is de band nog niet helemaal lekker ingespeeld. Ze gaan toeren en dit was het eerste optreden. Laat de geest van Hans voortleven zou ik zeggen, dus werk nog een beetje aan de speldiscipline. Het speelplezier was er ontegenzeggelijk.
Rick Polman van Bots
In tent twee komt dan nog Maalstroom met Jo Freya, maar die muziek wil niet tot me doordringen. Dan een primeur, Een band die eerst op het hoofdpodium luistermuziek speelt, om direct daarna ten bal te spelen in tent twee. Het Franse La Chavannée. Complimenten voor de crew die deze verhuizing mogelijk maakte. Een mooie afsluiter van een prima editie die wel even tijd nodig had om op gang te komen.
Uiteraard was er voor de diehards nog altijd de mogelijkheid om op podium 4 na te genieten onder het genot van een kopje koffie. Terwijl tegelijkertijd een Engelse dame op accordeon (Hattie Hatstar, red.) vermakelijke muziek maakte met beelden. Zoals een half Engelse, half Nederlandse versie van Ik zie een muis. Maar de meesten hielden het toch voor gezien.
Hattie Hatstar
|
|
|
|
|
Recente concertberichten
|
Optreden Linde Nijland afgelast |
Helaas kan het concert van het Linde Nijland Trio bij Folkclub Twente vanavond (3 feb. '12) wegens een keelontsteking van Linde niet doorgaan. Een goede vervanging zoeken is op deze korte termijn niet meer mogelijk aldus de Stichting Folkclub Twente, die hoopt dat mensen niet voor niets hoeven afreizen naar Boekelo.
|
|
|
|
Laatste folkcafé's in Oss |
Onder de noemer Last Farewell Concerts zijn er nog 3 folkcafé's in de Groene Engel in Oss. Op 5 februari is er Fiddlehead, op 4 maart speelt Wild Geese en op 1 april sluit Cloggy Dew de reeks af en gaat de Groene Engel op zondag dicht.
|
|
Lees meer... |
Morgen, vrijdag 3 februari 2012, is de veelzijdige blues van Native American singer-songwriter Pura Fe' te horen in RASA in Utrecht.
|
|
Lees meer... |
Op zondag 12 februari zal de Duitse formatie Cara optreden in de Fookhook te Sevenum.
|
|
Lees meer... |
|
CD presentatie Change of Key met Amerikaanse fiddler Tim Crouch |
| Op zaterdag 21 en zondag 22 april zal Change of Key de nieuwe cd presenteren in Haastrecht, met als speciale gast de Amerikaanse fiddler Tim Crouch.
|
|
Lees meer... |
|
Concert voor Gert in Terneuzen |
Op zondagmiddag 29 januari herdenken Zeeuwse muzikanten gitarist Gert de Meijer in Porgy & Bess in Terneuzen.
|
|
Lees meer... |
|
Andar stelt cd voor bij GUO in Oisterwijk |
| Op zaterdag 28 januari 2012 is stelt de groep Andar (voorheen Munnelly & Friends) zijn debuut-cd voor bij GUO in CC Tiliander te Oisterwijk.
|
|
Lees meer... |
|
OGHAM WEER IN CONCERTZAAL TILBURG |
Ook dit jaar staat Ogham weer met Keltische muziek in de Concertzaal Tilburg en wel op zaterdag 11 februari 2012.
|
|
Lees meer... |
|
Griekse zangeres in Nederland |
De Griekse zangeres Savina Yannatou & de groep Primavera en Salonico zijn te zien in Amsterdam (3 februari), Den Haag (4 feb.) en Utrecht (5 feb.).
|
|
Lees meer... |
|
Songwriters Circle in Nijmegen |
| Op zondag middag 29 januari 2012 gaat in café Trianon in Nijmegen een nieuw project van start: Songwriters Circle.
|
|
Lees meer... |
|
Huisconcert Vicki Swan & Jonny Dyer |
Op vrijdag 3 februari komt er een wel heel byzonder concert bij Karin in de huiskamer in Den Haag.
|
|
Lees meer... |
|
Optredens Rig The Jig geannuleerd |
Ten gevolge van tragische familie-omstandigheden bij een drietal leden van de Ierse band Rig The Jig is besloten de Nederlandse tour te annuleren. Er stonden optredens gepland in Zevenaar, Sevenum (Fookhook) en Sneek. |
|
|
|
Folkconcerten in Wahlwiller |
| Het huiskamertheater in Wahlwiller heeft een naam gekregen: Pandora Podium. Op het programma staan vanaf 22 januari o.a. Nicole Bolton & John Jeninga, Martin Hutchinson, Camille Bloom en Shannon Lyon & Elly Kellner.
|
|
Lees meer... |
Zaterdagavond 4 februari is er Ierse muziek van Kilshannig in het Zaantheater in Zaandam.
|
|
Lees meer... |
|
Franse chansons in Kessel |
| Cultuurpodia Peel & Maas presenteert Flossie Malavialle & Chris Parkinson op zaterdag 21 januari in Kasteel De Keverberg in Kessel.
|
|
Lees meer... |
|
Concert voor Bert Aalbers |
| Op zaterdag 18 februari 2012 wordt in het Pleintheater in Amsterdam een avond Bertmuziek georganiseerd, ter herinnering aan muzikant Bert Aalbers die 5 jaar terug overleed.
|
|
Lees meer... |
|
|
