|
Minder dan een jaar na La Paloma Negra, het project met de Gallicische groep Alumea, verscheen begin dit jaar alweer een nieuw project van de Gentse groep Kadril op cd. De andere kust bevat liederen die te maken hebben met de grote oversteek zoals die door zovele Europeanen is gedaan op zoek naar nieuw geluk in ‘De Nieuwe wereld'.
‘De Andere Kust' is ook het debuut van Mariken Boussemaere, de nieuwe zangeres van de groep die ons Eva Deroovere moet doen vergeten. Op ‘De Andere Kust' doet ze dit nog niet alleen. Ze wordt terzijde gestaan door twee gastzangeressen: de Engelse Heather Grabham en de Hongaarse Szilvia Bognár. Zij zullen Kadril ook tijdens het concert op Route 05 assisteren. Het concert zal dan ook hoofdzakelijk materiaal van dit project omvatten. Onze recensent Assie Aukes prijst De andere kust als meest veelzijdige album dat Kadril ooit maakte. Hier enkele citaten uit zijn recensie: ...Opmerkelijk is het feit dat Kadril schijnbaar moeiteloos de klanken en ritmes die de Hongaarse volksmuziek zo kenmerkt, weet te reproduceren, echter zonder het typische Kadril-geluid geweld aan te doen. Met Szilvia Bognár heeft de groep een klasse zangeres bij dit project betrokken die de stem van Marta Sebéstyen doet vergeten. Ook Heather Grabham, door Kadril-leden toevallig in Ieper ontdekt, doet vocaal een stevige duit in het zakje. Met haar licht nasale maar o zo zuivere stem weet ze in elk nummer te bekoren. In The New York trader combineert Heather's stem perfect met Mariken Boussemaere die op haar beurt weer schittert in melancholieke Vlaamse liederen als De scheiding, Treurig lied en het wrange titellied De andere kust, het verhaal over een man die bij een schipbreuk zijn familie verdronken waant en van verdriet maar priester wordt. Vele ellendige jaren later komt hij zijn eigen vrouw weer tegen... ...De andere kust, met een mooie hoesfoto van violist Peter Libbrecht (genomen in een winters New York ontwaar je vaag in de verte de contouren van Ellis Island, de plek waar de immigranten voet aan wal moesten steken) is wederom een kwaliteitsalbum en, zoals ik al zei, de meest veelzijdige van Kadril tot nu toe. Aan de nieuwe zangeres Mariken Boussemaere zal de groep veel plezier beleven. Nu al trekt ze tijdens de concerten rond dit project op een zeer ongedwongen wijze een groot deel van de presentatie naar zich toe. Ook goed nieuws voor de folk-rockers onder ons: uit ingewijde bronnen heb ik vernomen dat de kans dat Kadril met Mariken weer meer gaat rocken zeer groot kan zijn...
Kadril timmert al bijna dertig jaar aan de weg. De groep heeft de malaise in de jaren 80 overleefd door middel van een niet aflatende zoektocht naar het vermengen van traditionele muziek met nieuwe elementen uit bijvoorbeeld rockmuziek. Toch zijn het nog steeds de traditionele instrumenten die de klankkleur bepalen. De groep is een hecht gezelschap. De opvallendste groepswisselingen zijn die aangaande de zang. Lange tijd was Patrick Riguelle de zanger. Eind jaren negentig werd hij opgevolgd door Eva De Roovere. Nu is het sinds een paar maanden Mariken Boussemaere de zangeres. Gitarist Erwin Librecht is al jarenlang de grote man achter de platenmaatschappij Wild Boar Music die ondermeer jonge folkgroepen in Belgie een kans geeft.
Samenstelling: Bart De Cock (elektronische doedelzak, nyckelharpa), Harlind Libbrecht (dulcimer, mandoline), Erwin Libbrecht (akoestische gitaar, bouzouki en kopboz), Hans Quaghebeur (draailier, fife, accordeon), Mariken Boussemaere (zang), Dirk Verhegge (elektrische gitaar, akoestische gitaar, 5 string banjo), Koen Dewaele (electrische bas), Peter Libbrecht (viool), Philippe Mobers (sonor drums - cymbalen), Ron Reuman (drums), Heather Grabham en Szilvia Bognár (gastzangeressen).
Discografie: De Andere Kust ('05), La Paloma Negra ('04), Pays ('03), All The Best ('01), Eva ('99), Live ('96), Nooit meer krijt ('94), De volgel in de muite ('91) en Kadril ('86).
Zie ook: www.kadril.be. |