|
Donderdag 29/1, the Choice, 22 uur Tribute to Johnny Cash
Bennie Jolink (Nl)
echt niet normaal Bennie Jolink is natuurlijk in eerste instantie de man achter het succesverhaal Normaal. Een band die de afgelopen 25 jaar menig record en ook nogal wat glazen heeft gebroken. Maar Bennie Jolink is ook een country-liefhebber. En dat niet alleen. In 1999 nam hij het album Howling At The Moon op, een country-uitstapje met o.a. Arthur Ebeling en Federique Spigt. Met Howling At The Moon trok hij ook door Nederland langs de theaters. Maar ook in de theater-concerten van Normaal klinkt de liefde voor country door. Een nummer als Ik kom altied weer terug (titelnummer van de twee jaar verschenen cd) is een volmaakte countryrocksong. Alleen Bennie Jolink heeft genoeg op zijn kerfstok om zo'n Nederlandstalige tekst - strekking: managers en auto-ongelukken krijgen me er niet onder - ook echt geloofwaardig te laten klinken.
Tot verbazing van Jolink zag zijn platenmaatschappij in '99 wel brood in zijn idee om een countryplaat in het Engels te maken. Hij riep de hulp in van twee leden van popgroep De Dijk, Antonie Broek en Pim Kops. Binnen vier maanden was Howling at the moon klaar. Op de cd staan ondermeer enkele covers van Jolinks grote idool Hank Williams. Tegen Twan van Lierop zei Jolink destijds in het Eindhovens Dagblad:
"Tijdens een sessie in Paradiso ontdekte ik dat ik het heel leuk vind om in het Engels te zingen. Ik kan meer zingen en hoef minder te schreeuwen. Bij mijn eigen teksten in het Achterhoeks moet ik er altijd voor zorgen dat de boodschap luid en verstaanbaar overkomt. Nu kon ik eindelijk ook eens letten op mijn zangtechniek. Ik ga er beter van zingen en word er minder hees van." Jolink trok met een uitgelezen gezelschap langs kleine theaters om Howling at the Moon te spelen. Naast Jolink zelf stonden op het podium: Frédérique Spigt (lead zang), Sirad de Jong (mandoline, viool), Hein Offermans (bas, zang), Arthur Ebeling (gitaren), Pim Kops (keyboard, accordeon, gitaar), André Houtappels (pedal steel guitar, gitaar) en Antonie Broeks (drums). Bij een van die concerten in schouwburg Amphion in Doetinchem was Ine van Bavel. Zij schreef na afloop in de Gelderlander ondermeer:
…Jawel, hij is nog steeds de ruige bink, hoewel: een tikkeltje beschaafder dan voorheen. In zijn nieuwe rol ontpopt hij zich als aanvoerder van een veelzijdig gezelschap muzikanten in wervelende show van country/pop/blues toppers. Zelf kan hij nauwelijks geloven dat hij voor een publiek op zitstoelen' staat en keurig applaus krijgt tussen alle nummers...
…De nieuwe Jolink kan zich in deze show als routinier meten met zijn Amerikaanse collega's. Hij brengt klassieker na klasssieker met een heerlijke nonchalance. Dat gebeurt informeel en uit de losse pols als gold het een jamsessie. Maar Jolink legt er zoveel hart en ziel in, dat hij de zaal moeiteloos laaiend enthousiast krijgt. Zijn stem kan zwoel, sonoor of rauw zijn. Maar ook warm en gevoelig. En dan ook weer hard als beton. Zijn uitspraak van het wat zuidelijk getinte Amerikaans is bewonderenswaardig authentiek. (…) Wie noot na noot perfectie zoekt, of een minutieuze afwerking, is hier aan 't verkeerde adres. Maar voor wie zich wil laten onderdompelen in twee uur non-stop zinderende, hartstochtelijke klanken in onvervalste Amerikaanse countrysfeer, is deze show puur genieten…. cd: Howling At The Moon, (country-uitstapje met o.a. Arthur Ebeling en Federique Spigt), Mercury, 1999 www.normaal.nl 
|
