|
Donderdag 29/1, kleine zaal 20.30-21.30 + Tribute to Johnny Cash
Johnny Dowd (VS)
muzikale laatbloeier De 55-jarige Texaanse verhuizer Johnny Dowd staat zelf versteld over het succes dat hij heeft met zijn interpretatie van Amerikaanse rootsmuziek. Met een op het eerste gehoor matige stem - die je ergens kunt plaatsen tussen de late-Johnny Cash en een lome Lou Reed - die ook nog wel eens naar de juiste tonen moet zoeken, weet hij uiteindelijk na lang proberen een behoorlijk publiek te boeien. Een paar jaar geleden werd hij echt hot.
Folk, blues en country verwerkt hij in songs die geen moment gedateerd klinken. Twee jaar geleden zond de VPRO televisie een portret uit van Johnny Dowd, dat Lola da Musica al in 1999 maakte in het plaatsje Ithaca in de staat New York, de uitvalsbasis voor deze eigenzinnige Amerikaanse muzikant.
Dowd debuteerde in 1998 met The Wrong Side Of Memphis, een plaat vol claustrofobisch getoonzette liedjes over moord en doodslag. Toen zijn eerste cd Europa eenmaal had bereikt, was Dowd al over de vijftig.
Dowd is niet alleen een muzikale laatbloeier maar ook eigenaar van een verhuisbedrijf in Ithica. Lola da Musica volgde Johnny Dowd en zijn band op tournee in Nederland en tijdens verhuiswerkzaamheden in Ithica. Inmiddels is Johnny Dowd een graag geziene gast in het Nederlandse clubcircuit en verscheen van zijn hand een vierde cd The Pawnbroker' s Wife ('02). De landelijke en regionale pers schrijft over het algemeen lovend over de Texaan. Journalist Frank Antonie van Alphen na een concert dat Johnny Dowd gaf in
muziek- en danscafé Merleyn:
…Wie zingt er schoner naast de toon dan Johnny Dowd? Het is raar maar waar. Wat kan die man toch mooi licht valselijk croonen. Ineens was hij overal te lezen en te horen. Op Lowlands, in Lola Da Musica, in Muziekkrant OOR. En gisteravond in een tamelijk afgeladen Merleyn, op De Avond van het Kippenvel. (…) Vooral als de Texaan weer een duet aangaat met Kim Sherwood-Caso - door Dowd liefkozend Miss Chocolate genoemd - het enige vrouwelijke bandlid van het viertal; dan komen de vocalen, de beurt- en samenzang, pas goed op kleur… … technische problemen worden even gecamoufleerd met het voorlezen van een gedicht, dat al snel als prop in het publiek wordt gegooid. Probleem opgelost en verder met het optreden met het nummer True Love. (…) De band brouwt een eigen brouwsel van de Amerikaanse rootstraditie, vooral tot zijn recht komend in een opzwepend nummer als Butcher's Son. Bij een dergelijke bonte interpretatie van Amerika's muziekgeschiedenis moet de meeste hedendaagse (country)bluesexploitanten toch het schaamrood op de kaken kleuren. Wie dan stil kan blijven staan, moet aan een gehoorprobleem lijden. Dit is Rawhide voor psychedelisch cowboys. A sixpack of German beer and a joint, in de woorden van Johnny Dowd… Cd: The Pawnbroker's Wife 2002
|
