Warsaw Village Band
'Hardcore folk' uit Polen

De Warsaw Village Band, oftewel Kapela Ze Wsi Warszawa is tijdens Trad It! voor het eerst in Nederland te horen. Maar deze Polen hebben inmiddels een indrukwekkende reputatie. Het zijn zes uitermate dynamische muzikanten die in hun vaderland de zalen plat spelen, sinds zij de charme (her)ontdekten van verloren gewaande Poolse liedjes.

In januari won de Warsaw Village Band de prestigieuze BBC World Music 2004-award! De WVB verschijnt komende zomer ook op het Folkwoods Festival in Nuenen bij Eindhoven (13, 14 en 15 augustus).

Op hun tournees door eigen land hanteren de leden van de WVB dezelfde methoden als etnomusicologen: ze nemen met cassetterecorders de liederen en instrumentaaltjes op die ze horen tijdens festivals en dorpsfeesten. De groep neemt graag dingen uit de oude volksmuziek over. Zo bespeelt Katarzyna Szurman de skrzypice, een oude Poolse viool waarvan een voorbeeld nog slechts terug te vinden was op 16de eeuwse prenten. Deze fiddle wordt niet met de vingertoppen bespeeld maar met de vingernagels.

Maar verwacht van de WVB geen kopie van de traditionele Poolse volksmuziek. Nee, het is een jonge folkgroep, die haar muziek graag omschrijft als 'hardcore folk' en 'bio techno'. Op het podium is het een dynamisch gezelschap dat tekeer gaat met de energie van een rock- of technoact. Trommelaar Maciej Herszt Szajkowski wil nog wel eens uit z'n bol gaan en stage-divend belanden tussen het publiek.

Het doordrenzende samenspel van meerder violen (3 á 4), cello en de galmende samenzang is kenmerkend voor de trance-sound die de Polen weten te produceren. Live benaderen ze daarmee dicht het geluid dat op cd nog versterkt wordt door draailier en dulcimer. De groep gebruikt veel drums en trommels. Het resultaat is inderdaad een soort 'bio techno', op dezelfde manier zoals Hedningarna een soort 'sjamanen techno' maakt. Het bezwerende van Hedningarna is ook her en der terug te vinden in het geluid van de WVB.

Over het algemeen is People's Spring, het album dat onlangs uitkwam, dan ook geen vrolijke plaat, constateert Martijn van Gessel in onze rubriek CD-recensies: … De muziek is niet echt triest of somber maar wel op een bepaalde manier ingetogen, dromerig en sferisch. (…) Alle nummers hebben echter een eigentijds geluid gekregen zonder de traditie te kort te doen. Aan het einde van de cd staan nog twee remixen, waarvan vooral de remix van 'I Had a Lover' erg goed is en zeer geschikt voor de dansvloer. Toch nog een beetje techno dus…