|
Robb Johnson (GB)
door Thatcher gevormd
Singer-songwriter/gitarist Robb Johnson woont al vrijwel zijn hele leven in West Londen, waar hij 16 jaar als onderwijzer voor de klas stond voordat hij zich in 1997 full time aan de muziek overgaf. Als singer-songwriter werd hij toen al lang gerangschikt onder de top in Engeland. In zijn lange carrière heeft hij al veel cd's uitgebracht. Een van de meest bijzondere is het dubbel-album Gentle Men dat hij 1997 maakte in het kader van de Paschendaele Vredesconcerten. Deze suite is door alle critici bejubeld en onder meer tot Folk-album van het Jaar 1998 uitgeroepen door de Daily Telegraph. Robb Johnson schreef in die liedcyclus over de oorlogservaringen van zijn twee grootvaders, die beiden in Vlaanderen soldaat waren in de Eerste Wereldoorlog. Zij overleefden maar waren voor de rest van hun leven getekend door de ervaring, zegt hun kleinzoon.
De liederen worden prachtig vertolkt door Roy Bailey, Vera Coomans & Robb Johnson. Het orkest onder leiding van gitarist en saxofoonspeler Koen de Cauter, werd genoemd naar grootvader Johnsons orkest uit de jaren 30: The Golden Serenaders.
Robb Johnson is voor de trouwe Triskell Festival bezoekers geen onbekende. In 2002 was hij er al eens op bezoek en alle aanwezigen herinneren zich het concert: humoristische liederen met dan weer scherpe dan weer melancholische teksten, subtiel én stevig begeleid met een krachtig gitaarspel, een enorme energie: hij moest van het podium "geslagen" worden, want vrijwillig wilde hij niet weggaan !!! Hij wordt alom beschouwd als een van de meest originele singer/songwriters van Engeland met een enorme productie (hij bracht alleen al vorig jaar 4 cd´s uit !). Zijn nummers worden door veel musici gebracht, waaronder de befaamde Roy Bailey, die Robb´s liedjes populair gemaakt heeft in Amerika, Australië en Canada. Van punkgroep tot kerkkoor: er bestaan talloze versies van zijn creatieve schepsels. Hij heeft in zijn langdurige carrière overal gespeeld: van trottoir tot de Royal Albert Hall. Vaak wordt Robb Johnson gevraagd op politieke manifestatie, want hij is geëngageerd. In een interview dat Joop van Bremen met hem maakte in 1995 voor het blad NewFolkSounds gaat Johnson daar uitgebreid op in.
Hier een paar treffende citaten: …Ik zing op vakbondsbijeenkomsten en demonstraties als entertainer. Vergelijk het met de Tweede Wereldoorlog. Toen trad Vera Lynn op voor soldaten. Zoiets doe ik ook. Ik ben namelijk niet echt dapper. Ik heb nog nooit een molotov-coctail gegooid. Ik zing voor de mensen die vechten. Ik ben geen strijder, maar zingen kan ik wel. En ik geniet ervan, want ik zie de mensen lachen"… ….Ik probeer songs te schrijven die eerlijk zijn. Individuele uitdrukkingen van mijn ervaring. Het politieke daarin voert een beetje de boventoon vanwege twee redenen. Allereerst ben ik politiek bewust geworden dankzij Margareth Tatcher. En verder kun je niet neutraal zijn vanwege de ongelijkheid die je overal tegenkomt. Thatcher heeft in wezen het nog ongevormde geëngageerde deel in mij gecultiveerd. (…) Toch hou ik er niet van om alleen maar als 'political songwriter' te boek te staan en daarom is er ook een romantisch deel in mijn liedjes…
|
