Calico

Calico (Ierland) 20.00-21.00 uur Deltion Schouwburgzaal

Piper Diarmaid Moynihan is een Ier, die natuurlijk van Ierse maar ook van Bretonse muziek houdt. Hij schrijft de meeste instrumentaaltjes voor de groep Calico, dus is het niet zo verwonderlijk dat in deze Iers klinkende tunes ook wat Bretons valt te ontdekken. Calico wil wel traditioneel klinken, maar dan wél met eigen composities. Daarmee vormt Calico een vreemde eend in de Ierse bijt.

De naam van de groep is ontleend aan het nummer Rip the calico, dat op de elpeen Out of the wind, into the sun van de Bothy Band staat. Die tune hoorde Diarmaid Moynihan als kind, toen zijn vader die elpee gekocht had. Calico is een soort zeildoek.

In '98 debuteerde Calico met Celanova Square. Inmiddels is daar in 2000 de cd Sondogs bijgekomen en is de groep van een trio gegroeid naar een bezetting van vijf muzikanten. Ze werken nu al drie jaar samen als quintet. Waar Diarmaid de tunes levert, schrijft zijn zus Deirdre de liedjes. Declan Sinnott produceerde beide cd's.

Diarmaid Moynihan komt net als de andere bandleden uit een muzikaal nest. Ze groeiden op in het westen van Ierland in Co. Clare. Pa Moynihan speelde accordeon en had enkele talentvolle broers en neven. Drie van zijn kinderen spelen nu in Calico: Diarmaid (pipes en whistles), Donncha (gitaar) en Deirdre (zang, viool). De grootste plaats in Clare is Ennis. In de hoofdstraat vind je een prachtig muziekwinkeltje met de mooiste instrumenten aan de muur en volle cd-bakken. Die zaak wordt gerund door Francis Custy, dochter van Frank Custy. Hij is de godfather van een bekende folkfamilie en zette een heel nest aan muzikale kinderen op de wereld: Mary speelt piano en viool, Cathy speelt concertina en zoon Tola is als violist toegetreden tot Calico. Ook de familie Marsh weet er wat van. Bouzoukispeler Pat Marsh is de broer van de bekende accordeoniste Josephine Marsh.

Toen we Calico in 2001 op Dranouter hoorden, viel op dat er van Bretonse invloeden nauwelijks iets te merken was. De groep klonk traditioneel Iers. Ze speelden niet allemaal dezelfde melodielijnen, maar knap meerstemmig in kleurrijke arrangementen. De combinatie van pipes en violen leverde een vol geluid op. Bovendien klonk de stem van Deirdre aantrekkelijk. Van een echt vernieuwende aanpak was geen sprake, misschien is dat in de afgelopen jaar veranderd. Die intentie heeft het vijftal in ieder geval wel.

Na concerten op festivals (afgelopen zomer nog in Italië en Spanje), in concertzalen en folkclubs over de hele wereld, komt Calico in het kader van dit festival, nu voor het eerst naar Nederland.

Nog even wat quotes uit de bladen:

US folk magazine Dirty Linen:
"the band poised to be a major new influence in Irish Music"

Folk Roots:
"Songdogs is a subtle force to be reckoned with that sets Calico apart from a plethora of similar Irish bands"

Irish Examiner:
"Calico create distinctive arrangements without apparent effort..... Songdogs is elegant contemporary traditional music."

NewFolkSounds:
"Een jong gezelschap dat weet wat het wil. Dynamische muziek met veel kleur!"

Bezetting Calico
Deirdre Moynihan: zang, viool
Diarmaid Moynihan: uillean pipes en whistles
Donncha Moynihan: gitaren
Tola Custy: viool
Pat Marsh: bouzouki

Dicografie:
Celanova Square - Black Hat Music '98
Songdogs - Black Hat Music '00