Vier festivals in één

Het festival in Tilburg is nog maar net achter de rug of het folkfestival in Zwolle dient zich aan. Met zijn negende editie is Zwolle het oudste nog bestaande breed programmerende folkfestival van Nederland. Het is eigenlijk een wonder dat Zwolle het hoofd steeds boven water heeft weten te houden. De concurrentie is moordend. Bovendien kampt folk met een imagoprobleem, je weet wel die oude cliché's als geitewollensokken en zo.

Voor de organisator van het Zwolle Festival, Assie Aukes, is de concurrentie van het toenemende aantal keltische avonden een reden geweest om met zijn festival te verkassen naar een andere datum. In zijn Mooiste Moment van 2002 vroeg Assie Aukes zich af of organisatoren niet teveel uit dezelfde vijver vissen. Dit jaar is zijn festival op zaterdag 15 februari. De voorgaande jaren was dat anders, namelijk ergens in het najaar, maar rond die tijd plannen steeds meer schouwburgen, theaters en muziekcentra keltische avonden.

Nu heeft Zwolle het nadeel kort achter Tilburg te zitten en moet het rekening houden met de zuigende werking van de Irish Unplugged Tour die deze weken bijna alle denkbare grotere concertzalen in Nederland aandoet. Overigens is er tegenwoordig sowieso veel te doen op muziekgebied. Daarbij komt de trend dat mensen pas op het allerlaatste moment beslissen of ze uitgaan en waar naar toe.

Toch had het Zwolle-festival zo'n drie weken voor het festival al ruim vierhonderd kaarten verkocht. Dat is niet mis en ook niet zo verwonderlijk gezien de kwaliteit van het programma.

Grootste naam op het affiche is zonder twijfel die van de Engelse singer-songwriter John Tams, een levende legende in de Britse folk. En ook die van die andere Engelse singer-songwriter Pete Morton mag er zijn.
Dan is er uit België een van die talentvolle grensverleggende jonge groepen, Follia!. Onder aanvoering van Shantalla is met drie groepen de zo populaire Iers/Schotse traditionele muziek natuurlijk weer goed vertegenwoordigd, terwijl liefhebbers van oosteuropese swingende klanken ook aan hun trekken komen met de Transsylvanians en Croque Mule. Zijn de Transsylvanians al een groep die op festivals de pannen van het dak spelen, van de Britse band Shave the Monkey mag minstens zo'n grote aanslag op het dak van Odeon verwacht worden. Naast al deze buitenlandse schoonheid is er nog één plaatsje ingeruimd voor eigen talent: Kalio Gayo.

Het programma zit knap in elkaar. Het biedt eigenlijk vier verschillende festivals in één. Zo kunnen liefhebbers van jigs, reels een hele avond aan hun trekken komen, terwijl voor festivalbezoekers die onderhand genoeg daarvan hebben ook een avondvullend programma mogelijk is.
Als swingers het programma goed bekijken behoort een complete avond uit je dak te de mogelijkheden en liefhebbers van subtielere muziek kunnen een hele avond genieten.

Even een paar suggesties:
Route A voor de luisteraars: Begin met een half uurtje Follia, dan drie kwartier Pete Morton en een uur John Tams. Pak een borrel aan de bar en geef vervolgens Kalio Gayo een kans. Tot slot moet je natuurlijk nog wat swingen bij de Transsylvanians.
Route B voor de Kelten onder ons: Begin met een uurtje Calico, laaf je vervolgens aan de stout, doe vervolgens een half uurtje beschaving op bij een concert van heer Tams om vervolgens niet meer tot rust te komen bij Shave the Monkey, Celtish en Shantalla. Route C voor de alternatieve swinger: Follia!, Croque Mule, Shave the Monkey en Transsylvanians.
Route D voor de reünisten: bar, Follia, bar, John Tams, bar, bar, bar, Transsylvanians