Lasairfhiona Ni Chonaola (spreek uit Lassarena Nee Hun-neeluh) is een jonge, talentvolle zangeres die geboren en getogen is op Inisheer, het kleinste van de drie Ierse Aran eilanden. Ze zingt in haar moedertaal, het Gaelic, en dat doet ze ondermeer. in de oude a capella sean-nós stijl.

Lasairfhíona Ni Chonaola studeerde af in Celtic studies aan het Trinity College in Dublin. Maar naast haar studie zong ze altijd. De Franse producer Hector Zazou gaf haar een eerste kans in 1998. Ze mocht vier nummers zingen op een overzichtsalbum Lights in the Dark vol Ierse sacrale songs. Ze trad ook vaak op buiten Ierland zoals op het Zwitserse Montreux jazz festival, een festival in Bretagne en in Californië. Maar het merendeel van haar tijd geeft ze les en schrijft ze vertalingen. Met het daarmee verdiende geld kon ze in 2002 haar eerte solo-album maken: An Raicín Álainn (Un Rah-ceen Awling)-The Beautiful Comb.

Op haar solo-album zingt ze twee sean-nós nummers, doet ze aan lilting en zingt ze ook nummers die haar vader, dichter Dara O'Conaola speciaal voor haar schreef. (Pa is trots op haar. Hij stuurde vorig jaar nog een oproepje naar deze site om zijn dochter onder de aandacht te brengen).

Op het door Maire Breatnach geproduceerde album hoor je in de vaak spaarzame begeleiding ook Mary Bergin (tin whistle), Johnny ‘Ringo' McDonagh (bodhran), Pat Haragan (akoestische gitaar), Maire Breatnach (viool, viola en piano), Paul Dooley (harp) en Alex Barcelona (accordeon). Na dit album koos Liveireland.com Lasairfhiona Ni Chonaola tot 'the female Vocalist of the Year' en fRoots Music Magazine omschreef haar album als "One of the most sumptuous albums of traditional singing to have emerged for some time." Ni Chonaola is ook te horen op Sinead O Connor's DVD, 'Thank You, You Were A Great Audience'.

Op de Aran eilanden, waar Lasairfhíona Ni Chonaola opgroeide, is een grote zangtraditie. Als iemand daar in de kroeg zingt is iedereen meteen muisstil. Vroeger was er veel meer belangstelling voor zang, dan voor instrumentalisten. Tegenwoordig zijn er steeds meer muzikanten. Hoewel Ní Chonaola nog al eens gepromoot wordt als sean-nós zangeres wordt liever niet als zodanig gelabeld. Ze slaat haar vleugels graag verder uit. "On the islands there were just songs," zegt ze in een interview in The Irish Times. "We just sang songs. We didn't call them sean-nós. I came from a sean-nós background, but I live in the modern time, too, so there are inevitably influences there. En: "I come from a creative family: on my father's side there was writing and music, and on my mother's side there was art and sculpture, so it's natural for me to created, and it's important for people who are creative to try out new idea. It's natural. And I like to push the boundaries - for myself, because I feel comfortable with it." En ook in een interview in de Sunday Times onderstreept ze haar drang om meer te doen dan enkel zingen in de 'oude stijl': "There is something in the islands, a sense of mystery. It's hard to define what's special about them; but I was quite privileged to be raised there. The song and the singer were appreciated, there was silence for a person that sang, so it gave me the confidence to sing I expected to be listened to. "But I also live in the modern era. I wasn't brought up with a gramophone, so there are influences from nowadays and you have to go with that. You can't live in the past. It's why I like living in the city and on the island. On the island I can relax with the sea around me, then go to the hustle and bustle of the city."

Zie ook: www.aransinger.com.