- door Henk, foto's Martijn Lieffers -

Dranouter schudde zich zaterdagochtend droog. Kwispelend werd van de zon genoten na de wolkbreuken van de dag ervoor. Er restte nog wat modder, maar een overtocht op het gigantische festivalterrein was weer redelijk te doen. Gedurende de hele nacht was negenhonderd kuub hakselhout verspreid over het verzopen land.

Yevgueni

Rockfestival
Het gros van het volk was afgekomen op het poppy deel van het affiche. Ze hingen met de benen buiten bij de symfonische pop met U2 en Sting-trekjes van de Vlaamse topper Novastar, zoals ook bij de alternatievere rockers van Absynthe Minded (B), Zita Swoon (B) en Louise Attaque (Fr). Van Yann Tiersen (Fr) had ik een iets folkier set verwacht in plaats van zijn ratjetoe van Mike Oldfield tot ruige alternatieve rock. Amparanoia (Sp) sloot dit ‘ rockfestival' ook al niet al te subtiel af. Metziko ondersteund met té heftige beats...

Novastar

Kleinere podia
Een enkele keer waren de ‘kleinere' podia onbereikbaar vanwege teveel belangstelling. Zo was de ronde circustent overvol bij Woody Express. De 700 gelukkigen die er wel in konden genoten van een onderhoudende kijk door o.a. Jan De Smet (De Snaar) op kinderliedjes van Woody Guthry.

Boombalbombardement

Er kon ook geen man meer bij in de Dranktent tijdens het concert van Boombalbombardement waar de Vlaamse top van balmuzikanten een strak maar ook melodieus concert gaf voor duizenden luisteraars en honderden dansers. Zij konden nauwelijks meer uit de voeten. De roep om de ‘oude danstent' weerklonk. Maar muzikaal was het helemaal af. Accordeonist Wim Claeys wist zijn veertien (!) collega's van Balla Vogala, AedO, Cavez Express en Embrun te sturen als een heuse big band.

Boombalbombardement

Wim Claeys met het Boombalbombardement

Eerder bleek die ‘dirigent-rol' in juiste handen van de piepjonge getalenteerde AedO-saxofonist Pieter De Meester. Met zijn Magister Deluxe bracht ook hij Vlaamse toppers bijeen op het podium.

Pieter De Meester

Onder hen o.a. violist Wouter Vandenabeele (Ambrozijn, Olla Vogala, etc), didge-kanjer Thim van Tantra, de accordeonisten An Niepold (Deux Accords Diront), Bert Leemans (Embrun). Het swingde nog meer dan Cavez Express die als eerste aantrad. Dazibao-accordeonist Jonatha Meysman had de plaats ingenomen van Didier Laloy.

An Niepold

Bert Leemans

Yevgueni
De ambiance in de Clubstage was 's middags aangenaam. Eerst uitgelaten bij de aansprekende popchansons van Yevgueni, later ingetogen dankbaar bij de intentieve bijna klassieke aanpak van Scandinavische muziek door Bäsk.

Yevgueni

De vier Vlaamse jongens van Yevgueni, voor grote concerten - dus nu ook - aangevuld met de uitstekende gitarist Patrick Steenaerts (ook Johan Verminnen en Neeka), hadden enorm succes. Nog niet zo lang geleden verscheen hun debuutalbum Kannibaal, maar songs als Mama ik wil papa en Robbie werden letterlijk meegezongen en brachten ontroering in de zaal. Zoals ook de hertaling van Susanne Vega's In Liverpool tot het bot raakte in een knap arrangement dat naar het einde toe een snufje Amerikaanse roots meekreeg. De originele invalshoeken en literaire teksten die Yevgueni typeren kregen met name gestalte in het nieuwe nummer Broek vol goesting over een opgeheven tippelzone waar een klant op zoek is naar iets ‘lekkers'.

Bäsk
Bij het Zweedse Bäsk denk je in eerste instantie aan sacrale bijna klassieke muziek. Er werden echter telkens fikse stappen verder gemaakt. Met een jazzy feel en soms exotische invloeden tilden de drie briljante muzikanten hun muziek naar bevlogen inventieve Scandinavische folk. Invloeden uit Haiti worden net zo fijngevoelig in hun sound verwerkt als Mozart, of barok. De soms percussieve stijl van dwarsfluit en baritonsax (die soms als een cello klonk) en het lyrische vioolspel boeiden de luisteraars van begin tot eind.

Bäsk

Xarnege (Fr), een project van 3 muzikanten uit Gascogne en 2 uit Baskenland, maakte aanvankelijk indruk met akoestische muziek op zelfgebouwde prachtige instrumenten. Maar naarmate het concert vorderde zwakte de aandacht af, door een gebrek aan varieteit in het idioom.

Xarnege

Madouce

Vera Coomans

Piet Maris

Te Gek!?
Het speciale project Te Gek!? bracht nogal wat Vlaamse topartiesten op het podium in een poging de taboesfeer rond de psychiatrie te doorbreken. Een loffelijk streven, maar naar mijn idee té popachtig uitgewerkt. Een meer folkachtige benadering had op dit festival niet misstaan. Er was twee keer gesproken tekst, eerst van project-meter Kristien Hemmerechts, later van kinderboekenschrijver Marc De Bel. Zijn verhaal over een kind met een paars konijn in het hoofd boeide het publiek, dat overigens vrij lauw reageerde op dit ambitieuze project.

Jan De Smet

Onder leiding van De Laatste Showband & Patrick Riguelle en Jan De Smet (de Snaar) zagen we jonge popartiesten als Koen Buysse van Zornik, Gert Bettens, Lander, Essense & de Kriegels, De oude garde was vertegnwoordigd door toppers als Jan De Wilde en Chris De Bruyne. Meer folky waren de bijdragen van Dirk van Esbroeck (Rum) met Wigbert en ook Annelies Brosens zat met een nummer van Eva De Roovere & Gerry De Mol nog in de goede richting. Roland en Pieterjan Desmet brachten alternatief rockend in The Man in the mirror de gekte overtuigend - bijna lijfelijk, over op het podium. Patrick Riguelle was ook sterk bezig. Niet zozeer in Willy Nelsons Crazy, maar wel in het nummer The institute is Burning van Peter Hamill (Van der Graaf Generator).

Patrick Riguelle

Meer over ondermeer de concerten van Comas en Bäsk is komende dagen op Folkforum te lezen in nabeschouwingen van Paul en Assie.