Dranouter trok met 78.500 bezoekers iets minder dan de 80.000 van vorig jaar. Dat jubileumfestival had ook al wat ingeleverd ten opzichte van het recordjaar 2003. Deze lichte neerwaartse trend schrijft Deswarte toe aan de volgende factoren:
+ Toenemende concurrentie van steeds meer gratis stadsfestivals en andere grote commerciële festivals.
+ Het wordt steeds moeilijker grote toppers te halen.

Tickets te duur
Deswarte: "Het publiek raakt steeds meer verwend met gratis festivals. Er zijn er nu die de Dranouter-tickets te duur vinden. We moeten dus de prijs in toom gaan houden. Misschien moeten we gaan werken voor een ander publiek. Wij kunnen niet gratis worden". En over het wegblijven van grote toppers: "De concurrentie van andere festivals groeit. De artiesten kunnen overal terecht. Het aanbod is groot. Ze kiezen tegenwoordig trouwens  liever voor een overdekt luxe concert in de Ancienne Belgique of de Vorst." 

Kwakkel
Dranouter schudt de toppers op het affiche dus niet licht uit de mouw. Het verhaal gaat dat de reden daarvoor ook zou liggen in tegenwerking van het machtige Amerikaanse Clear Channel. Door het dorp gonst al lang het gerucht dat deze veelvraat, die ondermeer Mojo in handen kreeg en het grote Werchter-festival opkocht, een bod gedaan zou hebben op Dranouter. ‘Over mijn lijk' zou Deswarte geantwoord hebben.  Op mijn vraag of er daadwerkelijke een bod op Dranouter is uitgebracht antwoordt Deswarte dat het hier gaat om een ‘kwakkel'. Ik veronderstel dat deze laatste uitdrukking Vlaams is voor een canard of een broodje-aap-verhaal. "Het is nooit ter sprake gekomen. Het is ook onze bedoeling niet. Nee, dit is gewoon een kwakkel...". Deswarte betwijfelt ook of Folkfestival Dranouter financieel wel interessant genoeg zou zijn voor welke investeringsmaatschappij of wat dan ook.

Artistieke koers
Welke artistieke koers het festival gaat varen is de vraag. Vanuit folkkringen wordt gemopperd over het kwalitatief en kwantitatief  te lage folkgehalte van het festival. Deswarte: "Als je het goed bekijkt is de helft van het programma folk. Zo'n groot  aantal folkgroepen kom je op geen enkel andere festival hier in België tegen." Dranouter heeft jaren terug bewust gekozen voor de sandwich-formule. Aansprekende pop -  en rockbands trekken jong publiek dat op die manier kennis maakt met folk. Daarmee heeft de festivaldirectie wel een sterk punt. Je zou dus kunnen verwachten dat die vorm van programmering ook na de herbezinning overeind blijft. Hoewel je ook zou kunnen redeneren dat het festival op deze manier de afgelopen jaren genoeg klanten over de streep heeft getrokken om daarmee de komende jaren een afgeslankter meer folky festival te kunnen bedruipen. 
Tegenwoordig krijgt Dranouter enkele Lowlands-trekjes met steeds meer aandacht voor theater, circus en stand-up comedians. Ook de kwaliteit van de  kinderprogramma's neemt toe. Dit laatste is een betere zaak dan circus en stand-uppers. Zeker met een link naar muziek kan theater functioneel zijn op een folkfestival.

Publieksvriendelijk
Dit afgelopen festival waren al enkele bezuinigingen merkbaar. Deswarte sluit een nog drastischer afslanking niet uit. Alles is mogelijk. Maar de publieksvriendelijkheid staat bij hem voorop. Toch  strookten een aantal ingrepen nu al niet met dat loffelijke uitgangspunt. Zo wrong een vermindering (of was het onlogische plaatsing) van toiletten. En verdwenen de enige zitplaatsen die het festival bij de podia rijk was.

De kaartverkoop was dit keer in het dorp bij 't Folk in plaats van bij de ingang van het festivalterrein. Dat scheelt weer een aantal mobiele kantoren. Van de dertien kilometer bouwhek waren er dit keer nog zeven over.  ‘Je moest eens weten hoeveel werk het is om dertien kilometer bouwhek te plaatsen. Dat gebeurt door vrijwilligers, maar die moet je wel te eten en drinken geven', zo zei Lesage. Het aantal podia daalde van zes naar vier. En ga zo nog maar even door. "Infrastructuur en dergelijke kosten teveel ten opzichte van het budget dat we voor het programma kunnen uittrekken. Daar moesten we echt iets aan doen", zegt Piet Lesage.
Vrijwilligers (zo'n 1500) doen  op Dranouter hun werk gratis. Maar als ze in verenigingsverband deelnemen, krijgt de vereniging een bepaald bedrag. Dus als er op vrijwilligers bezuinigd wordt, zijn het de verenigingen die het eerst de klos zijn.

Te  groot  gegroeid
Na dit 31^ste Dranouter festival komt het me voor dat de organisatoren zelf het gevoel hebben dat het festival te groot gegroeid is. Festival-secretaris Piet Lesage zei over de bezuiniging op bouwhekken waarmee Dranouter de laatste jaren vergeven was ondermeer: "Het leek op een gegeven moment wel een concentratiekamp. Daar willen we toch echt vanaf". En uit het betoog van Deswarte sijpelde de indruk door dat hij de grootschaligheid en de daarmee gepaard gaande problemen steeds minder vindt overeenkomen met de sfeer van de landelijke omgeving en het nagestreefde publieksvriendelijke karakter.
De twee organisatoren opereren al vrijwel de complete duur van het festival aan de top ervan. Een ombuigingsoperatie zoals die nu voor de deur staat, zal een van hun moeilijkste klussen worden. Je streeft als organisator toch vaak naar meer en beter. Maar Deswarte en Lesage weten vanuit het verleden dat minder zeker niet slechter hoeft te betekenen.