De kwaliteit van de muziek - en die was hoog - is natuurlijk belangrijk, maar de sfeer ook. Hier puntsgewijs nog enkele leuke ditjes en datjes die daarmee van doen hadden:

+ Zo'n twintig kindertjes tussen de zes en de veertien kregen dansles in Bal Folk. Onder leiding van Wilco & Yvonne dansten ze al snel een mooie andro. Travak zorgde voor de muziek.

+ Er was trouwens sowieso goed aan de kinderen gedacht met een speciale theatervoorstelling, een kindercamping inclusief oppas, en tal van activiteiten. Maar het mooiste was toch diepe kuilen graven op de camping zonder toezicht. Wat hadden die mannen van een jaar of zeven een lol. Jammer vonden ze dat de grote trampoline van vorig jaar ontbrak.

+ De voorzieningen op de camping voldeden. De douche was niet altijd even warm, maar een kniesoor die daar op let. Je kon je lekker ontmodderen. De toiletten, ook op het festivalterrein, waren ondanks die modder redelijk schoon en steeds goed voorzien van toiletpapier.

+ Handig was de festivalwinkel van sinkel. De situering van de ‘markt' met ondermeer instrumentbouwers was goed gekozen zo bij de ingang van het festivalterrein.

+ Geluidsoverlast tussen de verschillende podia bleef binnen de perken. De heftige heavy metal van Heidevolk in tent 3 drong door tot tent 2, maar Ambrozijn speelde daar moeiteloos overheen.

+ Het verplaatsen van podium 3 vanuit de cateringtent naar een barloze aparte kleine tent was een goede greep. De grote bar in tent 2 zorgde nogal eens voor overlast tijdens rustige concerten zoals dat van RoyAkkers. Eigenlijk gaat dat niet samen, maar twee barloze tenten leiden wellicht tot omzetverlies?

+ Het festival was weer goed van eten en drinken. En alles uit echte glazen en van normale borden. Van Kilkenny uit het vat tot witbier; van twee soorten rode wijn tot whiskey on the rocks; van koffie tot chocomel; van Guiness tot een gewone pint, van pannekoeken tot indonesisch, van appelflap tot bruin broodje ham en van een broodje kroket tot een patat met.

+ Tegen wolkbreuken als vorige week op Dranouter valt niets te beginnen, maar Folkwoods pareerde de enkele fikse stortbuien met verve. Er werd niet zuinig met houtschaafsel en stro gestrooid. Ook pompen deden hun werk. Wat wel - ondanks veel inspanningen - een probleem bleef was de modderige toegangsweg die door de camping naar de ingang van het festivalterrein liep.