Hier enkel passages:

Emmylou Harris
...Emmylou Harris (...) bracht twee andere countrydames mee, Pam Rose op akoestische gitaar en Mary Ann Kennedy op percussie en mandoline. Het concert stond in het teken van de stem, met bijvoorbeeld a capella uitvoeringen van ,,Didn't leave nobody but the baby'' uit de film O brother, where art thou? De plaatversie werd gezongen door Harris, Alison Kraus en Gillian Welch, en de eerste regel ontlokte een verrukt applaus aan het publiek in de grote tent. Vroeg in de set hadden we al een mooie versie van ,,To know him is to love him'' gekregen, waarbij Rose en Kennedy even Dolly Parton en Linda Ronstadt vervingen. De drie stemmen kleurden mooi samen: in ,,Spanish is a loving tongue'' was de ijle sopraan van Harris op het randje van pijnlijk, een euvel dat Kennedy's tweede stem mooi uitvlakte in ,,In my dreams''. Een ‘best' of dus, ook hier gebracht met staande bas - de elektrische bas was dit jaar op Dranouter nog minder populair dan de elektrische gitaar. Een bijzonder smaakvolle greep uit de lange carrière van Harris ook, die toch vooral de oudere festivalgangers wist te bekoren....

Jamie Cullum
...Meteen na het concert van Harris vond er een massale volksverhuizing plaats: de Kayamtent liep leeg en meteen weer vol met veel jongere toeschouwers. Vooraan stonden de meisjes tien rijen dik. (...) Er steeg oorverdovende gekrijs op toen Cullum het podium op rende. Nu zijn we de laatsten om sterallures te wensen in artiesten, maar een beetje showmanship is af en toe wel meegenomen op een podium. Wat dat betreft waren de - muzikaal vaak hoogstaande - concerten van Dranouter dit jaar matig bedeeld: veel serieuze mensen gezien, veel statische concerten ook, en voor de humor moest je in de comedytent zijn, tenzij je die ene mop meetelt die Lambchop traditioneel tijdens elk concert vertelt. Cullum kent alle trucs. Smokkelde het zinnetje ,,since I kissed that Belgian girl'' in de tekst van ,,Photograph'', liet het publiek in twee helften tegen elkaar opzingen. Maar hij ging ook met ongebreideld plezier aan de slag met muziek. Vier nummers ver in de set begon hij ,,Crazy'' van Gnarls Barkley te zingen, in zijn typische abrupte jazzstijl, terwijl hij het ritme sloeg op het deksel van zijn vleugel. Dat ging over in ,,Don't cha'' van The Pussycat Dolls - waarvan hij de tekst veranderde naar ,,don't you wish your boyfriend was short like me'' , wat de meisjes inderdaad schenen te willen - en daarna in de sample die Jamie Foxx zingt in ,,Gold digger'' van Kanye West. En daarna in ,,Frontin''' van NERD. (...) Dat niet alles op voorhand ingeoefend is, bleek uit een wat slordige versie van ,,Get your way'': de sample met de beats van Dan the Automator werd de tweede keer te laat gestart. Zonde dat ook de blazers uit dat nummer gesampled waren: Cullum had gewoon twee levende blazers bij, die ,,Twentysomething'' een lekker staccato ritme gaven. Het waren kleine smetten op een verschrikkelijk innemend concert, dat na zijn stormende start in wat rustiger vaarwater terechtkwam, met crooners als ,,These are the days'' en ,,What a difference a day makes'', en eindigde met een cover van Radioheads ,,High and dry'', minder hartverscheurend dan het origineel, maar toch nog kwetsbaar...