|
|
|
|
|
|
maandag, 14 augustus 2006 17:04 |
-door Patrick Adriaans, foto's Ronald Rietman-
De organisatie van Folkwoods verdient een pluim voor de puike
programmering dit jaar. Het is altijd even afwachten maar dit jaar
waren er vrijwel alleen maar toppers. Natuurlijk is het soms gokken,
als je Armand boekt is hij niet altijd in vorm, twee jaar terug bleef
hij zelfs weg, maar dit concert was top. De grote topper van het
Festival was Mercedes Peón, ook de revelatie van vorig jaar Terrafolk
was weer overtuigend. De Polkaholix lieten zien hoe je een feestje
bouwt, er was de reünie van Deirdre en als afsluiter Fiamma Fumana.
Maar er was nog veel meer!
Het begon vrijdag met het opzetten van de tent in de regen, en wachten op de weerberichten. Het ergste werd verwacht, maar zoals Tinus Kanters het goed stelde: Er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding! En met het weer viel het alleszins mee. Alleen Ogham had een beetje pech om op het buitenpodium te moeten spelen tijdens de regen.
Vrijdagavond had het trouwens best mogen regenen, het programma speelde zich toch af in de tent. Het begon met Woody en Paul, een goede openingsact, die begon met rustige luisterliedjes die iemand naast mij de uitspraak ontlokte ‘Dit is wel heel rustig" maar later werden deze woorden teruggenomen omdat ze redelijk stevig rockend eindigden. Goed om er in te komen voor het eerste hoogtepunt van deze editie de Polkaholix.
De naam zegt het al, zij zorgden voor een goed feestje, met stevig aangezette polka's met het nodige hoempapa gehalte en een dosis humor. Leer Tsjechisch of Italiaans van deze band en je weet zeker dat je in die landen voor de nodige hilariteit zorgt... en vergeet niet, Polka's eindigen met Cha Cha Cha!
De feestbands
Er waren dit jaar weer de nodige feestacts, maar wel met een grote dosis muzikaliteit.
Behalve de Polkaholix, natuurlijk de verrassing van vorig jaar, Terrafolk, die nu weer een degelijke set neerzetten met een aantal al bekende grappen voor wie vorig jaar het concert zag, maar toch weer leuk om tussen alle folk door opeens een gruntversie van You are my Sunshine te horen. Daarnaast weer nieuwe gimmicks zoals een echoapparaat om mee te spelen en de eerste crowdsurfer op Folkwoods. Maar er word door deze band vooral op hoog niveau gemusiceerd en dat maakt de grappen en gimmicks echt leuk!
Bojan CV van Terrafolk
Andere feestbands waren Pigmeat, ook op herhaling maar dan van de allereerste editie, die weer een hele zaal op stelten wisten te zetten met hun pretpunkfolkcountryhilbillie pastiche, en traditioneel afsloten met hun grootste hit, U wordt bedankt, U kunt wel gaan. Het publiek had wel wat moeite met de choreografie maar wist het ook tot een goed einde te brengen.
De onvervalste recht toe recht aan raggen folk, voor het bouwen van een feestje was voorbehouden aan The Pokes, maar die hadden hun naam ook mee. Niet subtiel, ook niet altijd even muzikaal maar wel energetisch en opzwepend.
De Belgen.
Ook dit jaar weer de nodige bands uit België, met name Vlaanderen. Dat begon op vrijdag met Floes, die het nadeel hadden dat ze na de Polkaholix moesten spelen en hun muziek toch wat ingetogener is. In het programmaboekje omschreven als weemoedige wat tragere Vlaamse folkmuziek, en dat klopte. Toch konden ook zij op veel enthousiasme rekenen al was er wat verder naar achteren wat rumoer. Wel mooi.
Verder was er op zondag Follia en Embrun, die beiden op veel enthousiasme konden rekenen van de danslustigen onder ons. Overigens dit jaar niets gehoord over problemen tussen danspubliek en luisterpubliek die elkaar in de weg zouden zitten, dus dat is ook opgelost. Behalve de voornoemde bands die Vlaamse folk brengen was er ook Kandoris. Zij brachten een mengelmoes, die wel richting country neigde, maar dan wel van de folky style. Een aantal traditionele country liederen, soms richting Carter Family, soms richting jaren '60 country. Gezongen door drie dames en begeleid door 4 heren. Maar ook gospels of liedjes in het Antwerps dialect behoorden tot hun repertoire. En zelfs Run to the Hills van Iron Maiden was in hun setlist te vinden. Erg vermakelijk. Uiteraard werd Folkwoods weer traditiegetrouw afgesloten door de Belgische DJ Jåk.
DJ Jåk
De traditionele Kelten
Ook de Ierse/Schotse folk was vertegenwoordigd door een paar topbands. Uit Ierland Lúnasa, uit Nederland Ogham, die allebei al eerder op het festival stonden, en uit Schotland de Tannahill Weavers. 3 keer raak zou ik willen zeggen. Degelijke traditionele muziek, enthousiast en met verve gebracht. En dan maakt het niet uit dat het regent bij Ogham. Wat natuurlijk de schuld was van de Tannahil Weavers, die met hun Schotse muziek in het Schotse dialect de regen opgeroepen hebben. Maar Lúnasa kon weer in het zonnetje spelen. Die hadden alleen even problemen met hun doedelzakspeler die niet bij zijn geliefde instrument kon. Maar de sleutel werd ras geleverd door de organisatie en er kon weer gespeeld worden.
Ad van Meurs
The Watchman was 2 keer te zien op Folkwoods. Met het nieuwe project NO Blues, en tijdens de reünie van Deirdre, waarvan hij ook ooit deel uitmaakte. Twee totaal verschillende dingen, die gemeen hebben dat Ad van Meurs deel uitmaakt van beide.
Ad van Meurs in actie bij Deirdre
NO Blues was een vroeg hoogtepunt van de zaterdag. Deze mengeling van Arabische muziek en Americana, toepasselijk Arabicana genoemd bracht het publiek in hogere sferen. Een afgeladen tent hoorde de traditionals zoals Wayfaring Stranger, of Robert Johnson nummers afgewisseld worden met eigen composities in het Engels of Arabisch. Overduidelijk geworteld in allebei de tradities. Ad van Meurs op gitaar, Haytham Safia op u'd (arabische luit), Anne Maarten van Heuvelen op contrabas, live begeleid door Osama Mileegi en, wat niet in het programmaboekje stond Ankie Keultjes, maakten zij het publiek zo hongerig naar meer dat een staande ovatie volgde. De band wilde wel, maar het programma stond het niet toe gaf de organisatie aan. Dat werd over het algemeen als jammer beschouwd. Het blijft altijd een spanningsveld op een festival, maar soms mag je wel eens wat coulanter zijn.
Om terug te komen op Ankie Keultjes, zij deed bij NO Blues precies hetzelfde als bij Deirdre, nl. de tweede stem zingen vanachter de mengtafel en tegelijkertijd het geluid. Maar bij beide concerten kwam ze ook even op het podium voor wat close harmony gezang. Erg goed.
Jopie Jonkers en Ankie Keultjes
Wat ons bij Deirdre brengt. De reünie van de band die al zoveel eerder had moeten plaatsvinden. Het is de ontstaansreden van het Folkwoods Festival. Maar nu op editie zeven was het zover. Deirdre in de originele bezetting. Zij trakteerden ons op traditionele folk die soms naar folkrock neigde.
Helaas bestond deze band maar één album, wat ook bleek toen ze aan het stemmen waren tussen de nummers door en dit wat langer duurde, wat Ad de opmerking ontlokte: `we hebben niet zoveel repertoire.'
Het was schitterend om te zien dat ze er weer plezier in hadden. Ook indrukwekkend was het harpspel en de zang van Jopie Jonkers. Maar de band vormde vooral een geheel, echt top. En ja zelfs de hit Daughter of Peggy-Oh kwam voorbij. Ook zij kregen een staande ovatie en mochten gelukkig wel een toegift. Het kan wel!
De topper
Dit jaar was Mercedes Peón voor mij onbetwist de topper.
Als afsluiter op het hoofdpodium op de zaterdag. Onbetwist hypnotiserende doedelzakklanken, op de traditionele Galicische wel te verstaan, de Gaita.
Mercedes Peón
Daarnaast zong ze ook nog met veel kracht en overtuiging. ‘Wat een stem', was dan ook een veelgebezigde uitdrukking in het publiek om me heen. Tussendoor kreeg de bassist nog even de gelegenheid om te soleren. Een solo op elektrische bas is niet hetgeen je direct associeert met folk, maar het was wel goed. En als bands andere stijlen inbrengen of soms een uitstapje doen naar een ander genre verlevendigd dat ook. Bij Mercedes Peon was er geen twijfel over mogelijk, de basis van haar muziek is en blijft folk.
Zo intens, een dusdanige adrenalinekick dat ik niet weet hoe het verder te omschrijven. Ga haar zien en luister haar muziek zou ik zeggen!
De verrassing
Dat Armand zo onderhoudend zou zijn als dit optreden heeft me positief verrast. Ik had hem wel eens eerder gezien, en dat was wat wisselvallig, maar zondag was hij goed op dreef. Natuurlijk kwam Ben ik te min voorbij maar ook nieuwe nummers, of geactualiseerde covers. Zo had hij zijn geheel eigen versie van Met de Vlam in de Pijp. Dit keer door de Khyber Pas. Coverde hij Bob Dylan's 115th dream, en toonde zijn hekel aan de blues met het nummer Fuck the Blues, om daarna mee te delen dat hij driekwart van zijn nummers op een bluesschema speelt. Ook de nodige verhalen tussen de nummers door, het leek soms wel Stand up Comedy. En uiteraard blijft hij de grootste promotor van allerlei cannabis varianten. Laat die joint maar rondgaan...
Ook het publiek was laaiend enthousiast. Podium drie was afgeladen vol.
Armand
De DJ's
Dezelfde DJ's als voorgaande jaren. Doordat de tent waarin ze draaiden nu iets kleiner was, en de opkomst iets hoger was de sfeer bij alledrie ontzettend goed. Op verschillende fora worden wel eens voorkeuren geuit, maar ik vond het drie keer top!
De WitRussen
Ja, Troitsa, wat op zondag speelde, helaas tegenover Roosbeef die ik daardoor moest missen, is alleen zo te omschrijven. De band rond de bebaarde zanger Ivan Kirchuk had op de 2e editie van Folkwoods zulke indruk op me gemaakt dat ik dit keer het hele concert wilde zien. En het was wederom geweldig. Duidelijk Slavisch georiënteerd is de zang. Daarbij worden allerlei instrumenten gebruikt. De drummer heeft een wat aangepast drumstel, zonder bassdrum maar met koebellen en wat andere percussie, bespeelt met kwasten of stokken. Dan is er een gitarist, die soms ook een viool ter hand neemt maar hem dan min of meer als cello bespeelt. En Ivan Kirchuk zelf die verschillende blaasinstrumenten en percussie-instrumenten gebruikt, alsmede de viool op de zelfde manier als de gitarist bespeelt, en de mondharp. Zeer indrukwekkend!
De afsluiters.
Een topprogrammering hoor je top af te sluiten en dat deed Fiamma Fumana dan ook.
Een ingeblikte beat door een DJ als basis voor muziek schrikt sommigen wel af. Maar de meeste mensen konden het toch wel waarderen deze drie dames en een heer. Want naast de beat was de rest van de band gewoon akoestisch in een folksetting. Een doedelzak en fluitspeelster, de heer bespeelde accordeon en akoestische gitaar, en er was een zangeres. Het publiek werd opgezweept tot heftig dansen, o.a. door de hit van de Folkwoods CD, Balla! Maar het allerlaatste (live) nummer van deze Folkwoods editie was een zeer ingetogen met minimale begeleiding gebrachte versie van Bella Ciao. Adembenemend mooi.
Het randgebeuren
Uiteraard was er weer van alles georganiseerd om het festival heen. Ook deels in het programma ingebouwd, zoals de Schotse pipers die zondagochtend de camping wakker maakten om op tijd bij Ygdrassil te zijn. De set van Ygdrassil was ook weer sterk maar daar kun je elders op deze site meer over lezen. Ook was er dansen onder leiding van Wilco, er waren weer de nodige kraampjes en een doorlopende voorstelling op het terrein zelf. Activiteiten voor kinderen op de kindercamping. Ook de catering was weer vanouds goed. Gelukkig het ontbijt op maandag weer terug, maar wel een minpuntje dat de ontbijtservice voorgaande edities met het buffet een betere prijs/prestatie verhouding had, en met muntjes te betalen was.
Verder was ook het randgebeuren goed verzorgd en kunnen we spreken van een zéér geslaagde versie van Folkwoods. Naar ik begrepen heb, en voor zover ik het kon zien, was de opkomst ook erg goed te noemen dus de gouden combinatie. Een muzikaal en financieel geslaagd festival.
|
|
|
|
|
Recente concertberichten
Op dinsdag 29 mei begint de Nederlandse tour van het Canadese singer-songwriters duo Whitehorse bij Folk in de Wâlden in Oentsjerk.
|
|
Lees meer... |
|
Solo-concert Anne Niepold in Groningen |
Anne Niepold, één van de beste trekharmonica-spelers van België (en Europa), komt 9 juni een solo-concert geven in de Muziekschool in Groningen.
|
|
Lees meer... |
De Schotse band Rallion komt dit weekend voor 2 optredens naar Nederland, op zaterdag 19 mei spelen ze in Westerbork, zondag 20 mei doet de band Keltfest aan.
|
|
Lees meer... |
|
Korting op Trys Keturiose in Amsterdam |
Actie: op zondag 20 mei kun je voor € 10,- i.p.v. € 19,- naar het Litouws vrouwenensemble Trys Keturiose in het Tropentheater in Amsterdam.
|
|
Lees meer... |
|
Ensemble Čubrica in Openluchttheater Hertme |
Op 10 juni geeft Bulgaars Ensemble Čubrica een optreden in Openluchttheater Hertme in Twente.
|
|
Lees meer... |
|
Nieuwe reeks terrasconcerten bij Mezz Breda |
Vanaf 17 juni wordt het terras van het Mezz Café op de zondagmiddagen weer gebruikt als podium voor mooie akoestische live muziek.Optredens zijn er o.a. van Bai Kamara Jr. en Jaimi Faulkner.
|
|
Lees meer... |
|
Nieuwe GUO-reeks folk & roots concerten 2012/2013 |
In het nieuwe seizoen 2012/2013 staan bij GUO in Den Boogaard in Moergestel o.a. Eliza Carthy, Andy Irvine, Spiers & Boden en twee mooie mini-festivals op het programma.
|
|
Lees meer... |
|
Idris viert koperen jubileum in Eindhoven |
Op zaterdag 2 juni 2012 viert de groep IDRIS het koperen jubileum in het CKE in Eindhoven.
|
|
Lees meer... |
Nederfolkrockband BZB presenteert op zaterdag 16 juni aanstaande zijn nieuwe CD getiteld 7 in Natuurtheater de Kersouwe in Heeswijk-Dinther.
|
|
Lees meer... |
Op zondag 20 mei presenteert de formatie Autumnsun hun nieuwe cd in de Cultuurboerderij in Westelbeers.
|
|
Lees meer... |
|
Stacey Earle & Mark Stuart sluiten seizoen Crossroads |
Komende dinsdag, 15 mei 2012, eindigt het 11e Crossroads sessieseizoen met een optreden van het echtpaar Stacey Earle en Mark Stuart in het Vestzaktheater in Bergen op Zoom.
|
|
Lees meer... |
|
Piter Wilkens presenteert cd in Sneek |
Komende donderdag, 10 mei, presenteert Piter Wilkens zijn cd Bêst Genôch in de Walrus te Sneek.
|
|
Lees meer... |
|
Twee fiddlers in een huiskamer |
In de huiskamer van Karin Pronk in Den Haag komen in mei maar liefst 2 fiddlers op bezoek: op 11 mei is dat Brian McNeill, op 15 mei Tom McConville.
|
|
Lees meer... |
|
Warsaw Village Band in Nederland |
| Van 9 t/m 13 mei is de Warsaw Village Band op tour in Nederland, de groep is achtereenvolgens in Den Haag, Groningen, Utrecht, Eindhoven en Amsterdam te zien.
|
|
Lees meer... |
|
Luiz Márquez en Arno Adams in Kessel |
| Op zaterdag 12 mei 2012 speelt het Luiz Márquez trio in Kasteel De Keverberg in Kessel, regionale held Arno Adams verzorgt het voorprogramma.
|
|
Lees meer... |
|
Sido Martens presenteert Suikerhard & Bitterzoet |
Op dinsdag 1 mei presenteert Sido Martens zijn nieuwe cd Suikerhard & Bitterzoet op landgoed Stania State in Oenkerk.
|
|
Lees meer... |
|
|
