|
|
|
|
|
|
Primeurs op Fidder Folkfestival in Zwolle |
|
donderdag, 14 februari 2008 14:00 |
Twee van de negen groepen die op het Fidder Folkfestival in Zwolle,
zaterdag 23 februari, aantreden komen met splinternieuw repertoire. NO blues en Deitsch spelen nogal wat nummers die ze recent hebben
geschreven voor hun nieuwe albums. Bovendien heeft Blue Dew, speciaal
voor dit festival, live-opnamen van hun programma Roasted Barley
vastgelegd op een cd, die enkel op het festival te koop is. Met deze
primeurs belooft het toch al sterk geprogrammeerde festival - met als
absolute topper de Ierse zangeres Niamh Parsons - extra boeiend te
worden.
Op drie podia van schouwburg Odeon in Zwolle zijn zaterdag 23 februari van 20:15 tot 01:00 uur negen concerten te beluisteren. Nog nooit was het folkfestival zo internationaal getint, nog nooit werd in Zwolle de folk vanuit zo veel verschillende uitgangspunten belicht. Van de opzwepende traditionals van het Schotse Back of the Moon, de techno-beats van het Italiaanse Fiamma Fumana tot de minstens zo swingende Arabicana van NO blues.
Dan zijn er de indringende rustige Ierse ballades van Niamh Parsons, de fris en spannend gearrangeerde Nederlandse traditionals van Wè-nun Henk, het ruige maar ook subtiele Belgische Dazibao, de sprankelende akoestische benadering van Duitse traditionele zang- en dansmuziek door Deitsch, de Iers/Amerikaanse mix van het thuisspelende Blue Dew en de dynamische afsluiter van het Franse LéOparleur met feestmuziek die gaat van ‘chanson rock' via arabisch-andalousische flamingo naar Balkan-zigeunermuziek.
Over drie podia verdeeld levert dat volgende drukke én veelbelovende festival-avond op:
20:15-21:15 Blue Dew (Bovenfoyer)
20:30-21:30 NO Blues (Van der Reijd Schouwburgzaal)
21:00-22:00 Wè-nun Henk (Dommerholtzaal)
21:45-22:45 Deitsch (Bovenfoyer)
22:00-23:00 Niamh Parsons (Van der Reijd Schouwburgzaal)
22:30-23:30 Fiamma Fumana (Dommerholtzaal)
23:15-00:15 Dazibao (Bovenfoyer)
23:30-00:30 Back of the Moon (Van der Reijd Schouwburgzaal)
00:00-01:00 LéOparleur (Dommerholtzaal)
Een hoofdbreker voor de organisatie vormt ongetwijfeld de datum van het festival. Het valt namelijk precies aan het begin van de voorjaarsvakantie in het noorden van het land, waardoor potentiële festivalgangers wellicht vakantiegangers blijken. Het festival is dan ook nog niet uitverkocht. Kaarten te koop à €27,50 via (038) 4 288 288 (maandag t/m vrijdag), of www.odeondespiegel.nl.
Blue Dew (Nederland) - Bovenfoyer: 20:15 - 21:15 uur
De Zwolse band Blue Dew treedt in Zwolle op met Roasted Barley, een Iers vertelprogramma met muziek over de grondstof die de bittere smaak en zwarte kleur geeft aan de nationale Ierse drank: Guinness. De verhalen van Roasted Barley gaan over de geschiedenis van de Ieren, midden 19de eeuw, waarin aangrijpende thema's als ziekte, honger, afscheid en armoede ingrediënten waren van het zware Ierse leven.
Een bestaan dat ook mooie kanten kende zoals hechte vriendschap, het familieleven, zorgzaamheid voor elkaar en natuurlijk de rijkdom van de verhalen en de Ierse muziek. Muziek die nu alom bekend staat om zijn vrolijke tunes en prachtige ballades. Blue Dew wil met Roasted Barley echter ook de donkere, bittere kant van deze muziek laten horen; ballades werden gezongen om uiting te kunnen geven aan ondraaglijk verdriet en er moest worden gedronken om te kunnen feesten....
Gitarist Marius Klein schreef de speciale muziekstukken, accordeonist Sijtze Malda verzorgde de geprojecteerde aquarellen die een geheel vormen met de sfeer van de verhalen en de muziek van Roasted Barley.
Speciaal voor dit festival heeft Blue Dew een cd gemaakt: 'Blue Dew Special Folk Fidder Festival 23 februari 2008 Edition'. Daarop is de muziek opgenomen van Roasted Barley (hoofdzakelijk eigen repertoire) opgenomen. Deze 'Special Edition' wordt in een beperkte oplage geperst en is alleen verkrijgbaar op 23 februari.
Blue Dew combineert graag Ierse verhalen met muziek en beeld. Met het programma ‘The Long Journey Home' hebben ze daarmee veel succes. Nu brengen ze ‘Roasted Barley'. In het tijdschrift ‘Vertel Eens' zegt Blue Dew banjo-speler Pim Leutholff dat door het theater- en verhaalaspect is hun muziek is veranderd. "Het is allemaal veel volwassener geworden. Onze optredens hebben nu een kop en staart in plaats van dat je begint met een liedje en eindigt met een liedje zonder dat die wat betreft inhoud iets met elkaar te maken hebben. (...) De combinatie van muziek en verhaal zorgt ervoor dat beide er door worden versterkt: een grappig of emotioneel verhaal kan nog grappiger of emotioneler worden met de juiste muziek. Muziek kan beter binnenkomen door een goed verhaal. Ook kun je tegenstellingen creëren: bijvoorbeeld grappige muziek bij een emotioneel verhaal of omgekeerd. Daarmee zorg je voor een speciale spanning wat met alleen verhaal of alleen muziek niet lukt. (...) In ons nieuwste programma Roasted Barley hebben we niet alles expliciet gemaakt en meer dan in ‘The Long Journey Home' aan de verbeelding overgelaten. Zo blijven we ons ontwikkelen, dat houdt nooit op."...
Holly Moors schreef op zijn site Moors Magazine over een uitvoering van Roasted Barley, die hij bijwoonde, ondermeer: ..de band blijkt ook in een iets groter zaaltje een intieme, bijna knusse sfeer op te kunnen roepen. Beumer is een rasverteller die zijn sterke verhalen zo weet te brengen dat de zaal aan zijn lippen hangt, en na afloop van het derde, behoorlijk dramatische, verhaal was het publiek er ook gewoon stil van....
Intussen werkt Blue Dew al weer volop aan nieuwe programma's. De eerste try-out van het volgende programma ‘Little Whisky Child' is in juni, maar mogelijk krijgen we daar ook nu al een voorproefje van te horen. Little Whisky Child, dat handelt over Amerikaanse drooglegging, wordt de grote broer van The long Journey Home, het eerste vertel/muziekprogramma van Blue Dew dat de groep overigens ook nog blijft spelen. Het vierde programma van de groep is ook al in ontwikkeling: ‘Tales for The Ever-Young'.
Blue Dew
Samenstelling: Pim Leutholff (zang, banjo, gitaar, bodhran), Marius Klein (zang, gitaar, bouzouki), Wendy van Zomeren (viool, zang), John Beumer (zang, contrabas) en Sijtze Malda (accordeon).
Zie ook: www.bluedew.nl met ondermeer video-opnamen van het programma The long Journey Home, zoals het indrukwekkende nummer Kilkelly, zie http://www.bluedew.nl/media/ljh4.wmv.
NO blues (Nederland) - Van der Reijd Schouwburgzaal: 20:30 - 21:30 uur
Wat begon als een sessie van drie speciaal voor dit doel door Productiehuis Oost-Nederland bij elkaar gebrachte muzikanten, resulteerde al spoedig in de succesvolle release van het album Farewell Shalabiye (Rounder Europe) in 2005. De vorig jaar uitgebrachte opvolger Ya Dunya onving eveneens lovende kritieken alom. En aan een derde album wordt al volop gewerkt.
De groep brengt een mix van Amerikaanse roots en Arabische melodieën, oftewel arabicana. Eerlijke en ontroerende muziek die de weg naar je hart weet te vinden. Liedjes over ‘ordinary folks', liefde en verdriet, gespeeld en gezongen in de traditie die voor zowel de folk-blues als de Arabische muziek kenmerkend zijn.
De mélange van Amerikaans en Arabisch is het idee van Rob Kramer, ex-directeur van poppodium Het Burgerweeshuis in Deventer en oprichter van Productiehuis Oost-Nederland dat sinds enige tijd ook landelijk aan de weg timmert met (podium) producties, waarbij 'de verbinding tussen popmuziek en andere vormen van kunst' centraal staat.
Het trio dat aanvankelijk NO Blues vormde is inmiddels uitgebreid tot een quintet: Ad van Meurs (zang, gitaren en aanverwanten, beter bekend als The Watchman), Haytham Safia (befaamd Ud-speler en zanger uit Jerusalem), Anne-Maarten van Heuvelen (zang/contrabas en met veel bandhistorie) worden bijgestaan door Ankie Keultjes (zang/techniek The Watchman) en Osama Milaagi (percussionist uit Soedan, ondermeer ook Chewata, de begeleidingsgroep van de Ethiopische zangeres Minyeshu). Een enkele keer schuift drummer Erik van de Lest (The Watchman) aan.
In de pers wordt hoog van NO Blues opgegeven. Zo bestempelde de Leeuwarder Courant het optreden van No Blues op het festival Folk in de Walden als dé grote verrassing. Holy Moors schreef onlangs in dagblad De Pers: ‘De wereldmuziekpolitie vindt het te veel blues, de bluespolitie vindt het te veel wereld, maar voor iedereen met open oren maakt NO Blues opwindende en melancholieke wereldblues waar je echt even recht van gaat zitten.' Op 3voor12 lezen we na een concert van NO Blues ondermeer: ...Soms is het zo enorm fijn om echte vakmensen aan het werk te zien.
(...) De vier zangstemmen bevatten tezamen een soort van spanning en afwisseling waardoor de muziek niet de kans krijgt om in een nu-ken-ik-het-trucje-wel niveau te belanden. De scherpe gepassioneerde ud (Arabische luit), wordt voldoende afgewisseld door de gitaar en bas, blues en folk waardoor een 50-50 situatie ontstaat tussen de twee vervlochten culturele muziekstromingen...
NO blues
Samenstelling: Ad 'The Watchman' van Meurs (zang, gitaren), Haytham Safia (zang, ud) Anne-Maarten van Heuvelen (zang, contrabas), Osama Milaagi (percussie) en Ankie Keultjes (zang, techniek).
Discografie: Farewell Shalabiye ('05) en Ya Dunya ('07).
Een optreden op de Franse tv is hier te volgen. Meer video's en muziek vind je op MySpace.
Wè-nun Henk (Nederland) - Dommerholtzaal 21:00 - 22:00 uur
Wè-nun Henk bewerkt al 12,5 jaar traditionele muziek uit Nederland en Vlaanderen. De bronnen worden gevonden in oude liedboeken en veldopnames. Er wordt geen poging gedaan de liederen en melodieën authentiek uit te voeren maar ze te bewerken op een manier zodat ze ook in de 21e eeuw nog luister-, dans- en genietbaar zijn.
Wè-nun Henk werd opgericht in Tilburg in 1995. Sindsdien maakte de groep 4 cd's en speelde vele malen in Nederland, België en Frankrijk. In plaats van zich te richten op het kleine folkcircuit, koos de groep met succes voor de popfestivals en jongerencentra in de regio en soms ook ver daarbuiten.
Tijdens het concert in Zwolle wordt de groep bijgestaan door violist Peter Bos (voorheen Dubius). Hij werkte ook mee aan het vierde album ‘Over de liefde en andere duivels', dat een klein jaar geleden verscheen. Nummers van dat album staan centraal tijdens het concert in Zwolle. Er zal ook een enkel nieuw nummer worden gebracht.
Onze recensent Henk was zeer te spreken over dat recente album van Wè-nun Henk. Hij schrijft ondermeer: ...Traditionele oud-Nederlandse en Vlaamse ballades, verhalende liedjes en deunen klinken in handen van de Nederlandse band Wè-nun Henk absoluut niet meer oubollig. Wè-nun Henk weet dat de tijd al lang voorbij is waarin volksmuziek nieuw leven ingeblazen wordt door eenvoudigweg drums en bas toe te voegen. Bij ‘Henks' reanimatie transformeren obligate roffels op drums in verrassend hoekige patronen op dof ploffende troms en gedempt blikkerige bekkens. Deze basis - als een rauwe ongepolijste diamant - wordt versterkt door de contrabas die eveneens langs creatieve wegen plokt en een dramatische lading toevoegt als-ie wordt bestreken. De banjo klinkt eerder aards dan frivool en de viool net zo goed gekweld als lyrisch of elegant. De gitaar wordt knap subtiel betokkeld, zoals ook de traditionele instrumenten mandoloncelle en tambura (een Bulgaarse variant op de Griekse bouzouki). De draailier brengt zo nodig een fraai laagje oud vernis aan. De zanger kiest voor gewaagde zanglijnen, waarbij de vrees voor valsheid telkens net op tijd de kop wordt ingedrukt...
En Elsbeth van der Ploeg in Muziekkrant Oor: We mogen Nederlandse folk vanaf nu serieus gaan nemen.(...) De ingenieuze en verfijnde arrangementen maken dat deze plaat zowel authentiek als fris en vernieuwend klinkt, en nodigen hier en daar zelfs uit tot meehossen en -stampen...
Wè-nun Henk
Bezetting: Luc Plompen (zang), Carel van Oirschot (banjo, tambura, mandoloncelle, zang), Mark van Dal (gitaar), Katrien Bos (contrabas, viool), Roeland Uijtdewilligen (slagwerk, zang), Hans Hoosemans (mandoloncelle, draailier) en Peter Bos (viool).
Discografie: Gist ('98), Bar (02), Rum (03), Nieuw Akoestisch Peil (samenwerkingsproject met andere Nederlandse bands 05), Over de liefde en andere duivels (07).
Zie hier een registratie van Wè-nun Henk in het tv-programma Walhalla van Omroep Brabant.
Zie ook: www.we-nunhenk.nl.
Deitsch (Duitsland) - Bovenfoyer: 21:45 - 22:45 uur
Zangeres/violiste Gudrum Walther vormt samen met snarenvirtuoos Jügen Treyz de Duitse folkgroep Deitsch, waarmee ze oude Duitse traditionele muziek oppoetsen. Ze spelen ook samen in de Iers/georiënteerde band Cara, die vorige keer op het Fidder Festival optrad.
Deze twee bekende Duitse folkmusici begonnen Deitsch toen ze tijdens optredens telkens gevraagd werden hoe hun eigen Duitse volksmuziek eigenlijk klonk. Drie jaar geleden zijn ze begonnen met het verzamelen van liederen en melodieën en uiteindelijk mondde dit uit tot de opname van een subliem album, "Königskinder', een mijlpaal in de Duitse folktraditie. Lees hier de lovende recensie die onze recensent Paul over dit enige Deitsch-album schreef. Momenteel wordt volop gewerkt aan een nieuwe album. Naar verwachting is de release komend voorjaar.
‘Deitsch' is in het Zuid-Duitse dialect het woord voor Duits' en de band Deitsch doet precies hetzelfde: het duo speelt Duitse folk met een zuidelijk accent.
Gudrun Walther groeide op in een muzikale familie met Ierse en Franse folk. Zij speelt sinds haar zes viool, is klassiek geschoold en op negentienjarige leeftijd was ze ooit Duitslands jongste professionele muzikante in traditionele muziek. Gudrun speelt onder meer bij de vrouwengroep More Maids. Jürgen Treiz studeerde gitaar te Munchen. Tijdens zijn studie leerde hij de traditionele en Middelleeuwse muziek kennen. In 1993 startte hij zijn eigen artes recording studio gespecialiseerd in akoestische en traditionele muziek. Gevraagd bij radio, theater en TV producties als gitarist, componist en arrangeur publiceerde hij meer dan 50 albums met zijn muziek en werd herhaaldelijk gelauwerd met de genomeerde prijs ‘German Record Reviewers'. In 2002 publiceerde hij ‘Minnenspiel' met zijn groep Adaro wat hoog in de prijzen viel zelfs door Deep Purple oprichter Ritchie Blackmore.
Overigens komt Deitsch naar het Fidder-festival niet als duo, maar als trio. Mét Johannes ‘Philipp' Uhlmann (Tanzpartner, Ulman) op altviool en diatonische trekzak, die op het Deitsch-album een voorname gastrol vervult.
Deitsch
Samenstelling: Gudrun Walther (zang, viool), Jürgen Treyz (gitaren, mandolin, mandola, dobro) en Johannes ‘Philipp' Uhlmann (diatonische trekzak, viola).
Zie ook www.deitsch.de. Op die site kun je drie nummers in zijn geheel beluisteren.
Niamh Parsons (Ierland) - Van der Reijd Schouwburgzaal: 22:00 - 23:00 uur
De populairste Ierse traditionele zangeres is ongetwijfeld Niamh Parsons. Hoewel ze al sinds 1968 zingt, maakte ze pas 24 jaar later van haar hobby haar beroep. Nu krijgt ze met haar indrukwekkende verschijning en emotievolle precense elke zaal aan haar voeten. Een talent met zo'n krachtige stem komt volgens insiders maar een of twee keer per generatie voor.
Geboren en getogen in Dublin, waar ze de traditionele muziek leerde van haar vader, kan Niamh Parsons al terugkijken op een indrukwekkende carrière: alvorens als soloartieste tot grote hoogten te reiken, maakte ze deel uit van de legendarische folkgroep Arcady. Met haar eigen band ‘The Loose Connections' toerde ze uitgebreid door Europa en de VS. Haar laatste album ‘The old simplicity' werd vorig jaar in Amerika uitgeroepen tot ‘Celtic album of the year'. Niamh Parsons wordt zoals gewoonlijk begeleid door de zeer getalenteerde gitarist Graham Dunne.
In 2006 verscheen haar recentste cd The Old Simplicity. Een fraaie selectie van liedjes van diverse singer-songwriters, zoals David Olney, Alistar Hulett en Linda Thompson met daartussen een paar traditionals en instrumentale tunes. Alle nummers gearrangeerd door Niamh Parsons en haar partner Graham Dunne. Onze recensent Paul toonde zich zwaar onder de indruk: ...De overtuiging en betrokkenheid waarmee Parsons dit allerminst vrolijk stemmend materiaal brengt is volstrekt oprecht. Geen vals sentiment maar eerlijke melancholie. Prachtige CD...
Ze stond al eerder in de Zwolse schouwburg. Ruim drie jaar geleden. John Beumer (Blue Dew) schreef er een recensie over op Folkforum en zei ondermeer: ...Gaandeweg de eerste set werd het publiek steeds meer gegrepen door de emotie van Niamh Parsons. Een stilte veroorzakend die zich zelfs doorzette in de pauze. Niamh leeft zich in als ze zingt en geeft zich volledig. Dit moet veel van haar vergen en dat zien we ook. Je ziet de pijn waarover ze zingt in haar houding en bewegingen. Je hoort het, je voelt het...
Naast eigentijdse songs zingt Parsons graag traditionele Ierse liederen. Tegen Harry de Jong zei ze daarover twee jaar geleden in De Gelderlander: ...Wat mij vooral zo boeit is dat een liedje zo lang kan bestaan. Soms wordt het 150 jaar nadat iemand het geschreven heeft, nog gezongen. Dat vind ik fascinerend. (...) Er is een club in Dublin waar dat soort nummers nog steeds wordt gezongen. Nou ja, een club, het is een zaaltje waar elke week ongeveer tachtig mensen bijeen komen om liedjes uit te wisselen. Ik ga daar zo vaak mogelijk naar toe. We zingen alleen a capella en de enige restrictie voor een bezoeker is dat hij luistert. Er mag nooit door een liedje heen gepraat worden. Door naar die club te gaan, blijf ik niet alleen betrokken bij de traditionele liedkunst, maar ik blijf ook met beide benen op de grond staan. Want het telt daar niet of je bekend bent, platen opneemt en tournees door het buitenland maakt....
Niamh Parsons
Samenstelling: Niamh Parsons (zang), Graham Dunne (gitaar).
Niamh Parsons heeft zes studio-albums op haar naam staan en een live album. Dat nam ze op in september 2005 tijdens Fylde Folk Festival. Het is een album met haar meest geliefde traditionals. Luister eens naar een fragment van The Boys of Barr na Sraide
of van haar prachtige interpretatie van The Briar and the Rose .
Zie ook www.niamhparsons.com en www.myspace.com/niamhparsonsofficial.
Fiamma Fumana (Italië) - Dommerholtzaal: 22:30 - 23.30 uur
Fiamma Fumana begon in 1999 als een studioproject om de zangtraditie van Noord-Italië te vitaliseren door een nieuwe generatie muzikanten met hun eigen elektronische muziekcultuur. Het resultaat is een mix van oude Italiaanse dansmuziek, gecombineerd met aanstekelijke ‘dance grooves', traditionele balladen gemixed met ‘electronic beats'. De groep laat zich graag inspireren door noord-Italiaanse traditionele muziek, maar ook door techno djs, Martyn Bennett, Värttina, Sorten Muld en Afro Celt.
De drijvende kracht uit die beginperiode (en nu nog steeds) is Alberto Cottica, een multi-instrumentalist (accordeon, gitaar en piano) die tevens één van de mede-oprichters is van de Modena City Ramblers. De toenmalige zangeres Silva Orlandi (a.k.a. Fiamma, vandaar de groepsnaam) is inmiddels vervangen door Lisa Kant. Maar het is de vraag of zij er in Zwolle bij is, want op de myspace-plek van de groep is haar naam vervangen door die van Roberta Carrieri. De band bestaat verder uit Medhin Paolos (dj, zang) en Jessica Lombardi (doedelzak, bodhran, zang).
In 2006 maakte Fiamma Fumana zijn recentste plaat ‘ONDA'. Daarop trachten ze naar eigen zeggen een brug te slaan tussen enerzijds oud en nieuw en anderzijds tussen Noord en Zuid. Het merendeel van de nummers werd geschreven door Alberto Cottica en piper Jessica Lombardi. Folkroddels.be schrijft dat het gaat om ‘een leuk poppy folkplaatje (of een folky popplaatje) dat mensen die graag luisteren naar groepen als Urban Trad of MANAU zeker zal aanspreken'.
Dat Fiamma Fumana ondanks de dance-invloeden toch een echte folkband is, blijkt uit het feit dat in het geluid van de band folkelementen de ruimte krijgen, heel natuurlijk klinken en duidelijk geen samples zijn. Deze combinatie van oude en nieuwe muziek bleek zo aan te slaan, dat Fiamma Fumana tegenwoordig een professionele band is die optreedt in alle delen van de wereld.
Begin dit jaar stonden ze nog op het immense festival Celtic Connections in Glasgow. Ze stonden ook al twee keer op Folkwoods, tegenwoordig in Eindhoven, toen nog in Nuenen. Uit de recensies na afloop van Folkwoods 2006 komen de volgende citaten:
...Een ingeblikte beat door een DJ als basis voor muziek schrikt sommigen wel af. Maar de meeste mensen konden het toch wel waarderen (...) Het publiek werd opgezweept tot heftig dansen, o.a. door de hit van de Folkwoods CD, Balla! (...) Na de toegift mochten ze nog een keer terugkomen, deze keer voor een bijzondere versie van het welbekende partizanenliedje Bella Ciao. Heel ingetogen, langzaam, nauwelijks begeleid (alleen doedelzak), liet Lisa Kant horen over een heel mooie stem te beschikken... (Folkforum)
Fiamma Fumana
Bezetting: Lady Jessica Lombardi (piva emiliana doedelzak, bodhran, zang), Alberto Cottica (accordeon, gitaar, piano, zang), Medhin Paolos (dj, zang) en Lisa Kant of Roberta Carrieri (zang).
Discografie: 1.0 (1999), Home (2003) en Onda (2006).
Zie ook: www.fiamma.org en www.myspace.com/fiammafumana waarop naast twee filmpjes ook vijf live nummers te beluisteren zijn.
Kijk en luister hier naar een live registratie tijdens een festival in Winnipeg.
Luister hier naar een speciale live-versie van de traditional Bella Ciao waarbij Fiamma Fumana wordt bijgestaan door James Graham en The Warsaw Village Band.
Dazibao (België) - Bovenfoyer: 23 :15 - 00:15 uur
Het is bijna niet te vatten met wat voor professionaliteit onze zuiderburen met volksmuziek bezig zijn. De ene folkgroep staat nog maar net in de schijnwerpers of de volgende staat al weer te trappelen om de podia te bestormen. De groep Dazibao is een Waals/Vlaamse loot aan die omvangrijke Belgische folkboom.
Spil van Dazibao vormen de piepjonge accordeonisten Sophie Cavez en Jonathan De Neck. Zij zijn ook de auteurs van hun instrumentale muziek. Jo Zanders op percussie, Emmanuel Baily op gitaren en Vincent Noiret op contrabas zijn de andere drie leden van de groep.
Dazibao scheert hoge toppen. Ze staan op tal van internationale podia en festivals. Zo zijn ze ook te bewonderen op het Trad It!-festival op 12 april in Groningen.
In Zwolle zullen ze hoofdzakelijk werk spelen van hun recente tweede cd ‘E 40'. De pers is over dat album enthousiast.
Dries Delrue schrijft in New Folk Sounds ondermeer: ...'De muziek op deze schijf is erg geconstrueerde muziek om naar te luisteren, vol subtiliteiten waarvan je er bij elke beluistering weer andere hoort. Dat maakt deze cd tot een boeiende luisterplaat. (...) Steekt er wel eens een dansnummer tussen, zoals "Batman", de essentie van "E40" is moderne luistermuziek, gespeeld door jonge, begaafde musici'...
Jåk typeert de muziek op Folkroddels als ruig én subtiel. ...Er worden geen teksten gezongen (de schaarse zang is non-verbaal). Toch is de muziek ongemeen boeiend. De afwisseling van sfeer, ritme en instrumenten zorgde ervoor dat het puntje van mijn stoel serieus begon te verslijten (...) Als we de muziek vergelijken met de eerste plaat zien we een evolutie. De eerste plaat kon nog omschreven worden met trefwoorden als 'Didier Laloy' (de lesgever), 'Flamenco' en 'Oosterse muziek'. Hun nieuwe muziek klinkt vaak ruiger, en tegelijk ook speelser. Die verandering is enerzijds te verklaren door een muzikantenwissel. Flamenco-gitarist en luitist Karim Bagili is er immers niet meer bij. Eerst werd nog geëxperimenteerd met een andere uitstekende flamenco-gitarist, Myrdinn De Cauter, maar al gauw werd gekozen voor Emmanuel Baily. Ook hij weet de flamencosnaren te beroeren, maar pakt al even vaak elektrisch uit...
Henk schrijft op Folkforum: ...Waar met het verlies van Bagili's korthals luit de Arabische trekjes verdwenen zijn, pikt de nieuwe gitarist Emmanuel Baily wel nog iets van diens akoestische flamenco op, maar dat staat in de schaduw van Baily's rocky accenten en begeesterde effecten op elektrische gitaar. (...) Dit album mag dan iets steviger klinken dan het vorige, het op tijd aanbrengen van rustpunten en dromerige momenten in alle hectiek behoort nog steeds tot Dazibao's sterke kanten...
Na de cd-presentatie 4 november afgelopen jaar bij Folkclub Twente noemt Roger Quadvlieg Dazibao ‘een absolute aanrader'. Op 3voor12lokaal.vpro.nl schrijft hij ondermeer: ...Met hun diatonische accordeons betoveren Sophie Cavez en Jonathan De Neck je met meeslepende en melancholische tonen, afwisselend solerend en soms haast duellerend met hun instrument. En wie denkt dat een accordeon een saai instrument is voor overjarige jodelaar-begeleiders heeft duidelijk niet de uitvoering van "Suzanette" (1e album Alma) van afgelopen zondag meegemaakt. Wist u bijvoorbeeld dat een accordeon ook kan janken en hijgen? Ook Jo Zanders, één van de meest gevraagde percussionisten van België maakte zondag overduidelijk waar hij deze status aan verdient. Een tamboerijn met een klein splashbekken brengt een soort elektronisch snaregeluid voort, de cajon vervangt een complete ketelset en dan is zijn tamboerijnspel nog niet genoemd. Alleen deze man is al genoeg om een heel optreden geboeid toe te kijken en te luisteren...
Samenstelling: Sophie Cavez (diatonische accordeon, ook Urban Trad, KV Express, Knopf Quartet, Duo Montanaro/Cavez, Folk2Day, Ialma), Johan de Neck (diatonische accordeon, ook Three Imaginary Country Boys, Knopf Quartet, Nil Aramis, d'Eux, Tangos, Zahori, Duo met Nicolas Garnier), Emmanuel Baily (gitaren, ook Wang Wei Quartet, Three Imaginary Country Boys), Vincent Noiret (contrabas, ook Amorroma, Tricycle, Traces, Ialma), Jo Zanders (percussie, ook Cirkus in Beweging, Lokomotiv, Bagadski, Saxafabra).
Karoline de la Serna, de gastzangeres op ‘E 40' zal er niet bij zijn. Zij sluit zich slechts sporadisch aan bij de groep, zoals tijdens het festival Dranouter Aan Zee op 26 april in De Panne.
Dazibao
Discografie: Alma (05), E 40 (07).
Zie en luister ook op www.myspace.com/dazibaofolk.
Back of the Moon (Schotland) - Van der Reijd Schouwburgzaal: 23:30 - 00:30 uur
Back of the Moon is een traditionele Schotse folkband, met zowel nieuwe als traditionele liederen en melodieën verpakt in frisse, moderne arrangementen. Jonge talentvolle muzikanten (drie van de vier leden waren finalisten in de BBC2 Young Folk Awards) , uitstekende zang, een goede neus voor aansprekend repertoire en jeugdig enthousiasme zijn de ingrediënten die Back to the Moon zo interessant maakt.
Deze combinatie geeft de band een bijzonder dynamische drive. Ze scheppen op het podium een indrukwekkende sound met enerzijds de kracht van doedelzak en viool en anderzijds de intimiteit van low whistle, dwarsfluit en de bijzondere harmonieën in hun samenzang. Opmerkelijk is het gebruik van de piano en gitaar als ritme-instrument. Alle muzikanten van Back of the Moon zijn vocaal goed, maar erbovenuit steekt de stem van violiste Gilian Frame. Frame staat dan ook, ondanks haar jeugdige leeftijd, nu al bekend als een van de beste vrouwenstemmen van het hedendaagse Schotland.
Vanwege hun reputatie als dynamische live-act zijn ze graag geziene gasten in ons land.. In eigen land zijn ze al geregeld in de prijzen gevallen. Hun in 2001 verschenen debuutalbum werd meteen Beste BBC album van de week. Dit bracht hen naar verschillende grote festivals in Canada en Amerika. In 2003 werd een uitvoering van de 2e Back of the Moon CD uitgezonden door de BBC.
Tijdens de Scottish Trad Music Awards werden ze in 2005 uitgeroepen tot ‘Best Folk Band' terwijl hun derde album ‘Luminosity' werd genomineerd voor ‘Best Album'.
Op het Franse Lorient Festival Interceltique werd het viertal uitgeroepen tot ‘best celtic band'.
September 2005 waren ze te gast op het Schots Weekend in Alden Biezen. Folkspot.be schreef na afloop ondermeer: ...De band speelde een degelijke set waar vooral de prima samenzang en het begenadigd doedelzakspel van Ali Hutton als hoogtepunten mogen worden aangestipt....
Back of the Moon
Samenstelling: Gillian Frame (fiddle, vocals), Ali Hutton (border pipes, whistle, bodhran), Findlay Napier (guitars, vocals) en Hamish Napier (piano, flutes, vocals, Scottish stepdance)
Discografie: Gillian Frame and Back of the Moon (01), Fortunes Road (03) en Luminosity (05).
Zie ook www.backofthemoon.co.uk en MySpace. Kijk en luister hier naar een optreden op het Philadelphia Folk Festival afgelopen jaar.
LéOparleur (Frankrijk) - Dommerholtzaal: 00:00 - 01:00 uur
Na het opwindende concert van LéOparleur enkele jaren geleden op het folkfestival, lag voor de hand dat we dit enthousiaste vijftal nogmaals in Zwolle zouden kunnen begroeten. LéOparleur brengt feeërieke feestmuziek, poëtische ‘valse et java' Het stelletje goedgeluimde ‘gamins de la rue' brouwt een cocktail van non nonsens rock ‘n'roll, aanstekelijke en sensueel, opzwepend en passioneel. De groep houdt van spektakel tijdens optredens, heeft een zwak voor theatrale cabaret en sprookjesachtige taferelen. Niet gebonden aan land of taal, exploreert LéOparleur een wereldrijk gamma aan stijlen en ritmes: van ‘chanson rock' via arabisch-andalousische flamengo naar de Balkan-zigeunermuziek.
De basis van de groep werd al in 1992 gelegd door de twee broers Josef (zang, gitaar, trompet en programming) en Simon Oster (accordeon en zang). LéOparleur werd in '96 versterkt met de dynamische Maya Martinez (saxofoon, zang, trombone, klarinet en castagnettes). In 2000 completeren twee muzikanten de band: Grégory Pernet (contrabas, zang, klarinet en programming) en Eddy Claudel (drums, zang, euphonium en programming). Na hun debuutalbum ‘Revoir la Mer' in 2002 bij PIAS braken ze door en volgde een lange tournee met 350 concerten in België, Duitsland, Luxemburg, Nederland (festival Zwolle), Oostenrijk, Oost-Europa, Zwitserland, Quebec en natuurlijk Frankrijk. In 2006 volgt het album ‘Tout Ce Qui Brille', waarvan ze in Zwolle het nodige werk zullen spelen.
Afgaande op de swingende mix van Oost-Europese brass-accenten en warme Arabo-Andalousische klanken moet dat een mooi afsluitend feest worden. Zoals een paar geleden. Onze recensent schreef na afloop toen ondermeer: ...er werd volop geswingd. De stemming werd nog beter toen de groep voor het podium tracteerde op een rondje Pernod. De groep bleek alleszins geschikt om een festival als dat van Zwolle feestelijk te besluiten. Het officiële gedeelte wel te verstaan. De groep bleef 's nachts nog lang actief tijdens de gezellige "afterparty". De contrabassist van LéOparleur had een zwenkwieltje onder zijn instrument geschroefd, zodat hij er gemakkelijk mee rondom de bar kon crossen....
LéOparleur
Samenstelling: Josef Oster (zang, gitaar, trompet), Simon Oster (accordion, zang), Maya Martinez (zang, saxofoon, trombone, klarinet), Grégory Pernet (contrabass, clarinet, zang) en Eddy Claudel (drums, zang).
Dicografie: Revoir La Mer (02) en Tout cd qui brille (06)
Luister op www.myspace.com/officialleoparleur.
Zie ook www.leoparleur.com.
|
|
|
|
|
Recente concertberichten
Op dinsdag 29 mei begint de Nederlandse tour van het Canadese singer-songwriters duo Whitehorse bij Folk in de Wâlden in Oentsjerk.
|
|
Lees meer... |
|
Solo-concert Anne Niepold in Groningen |
Anne Niepold, één van de beste trekharmonica-spelers van België (en Europa), komt 9 juni een solo-concert geven in de Muziekschool in Groningen.
|
|
Lees meer... |
De Schotse band Rallion komt dit weekend voor 2 optredens naar Nederland, op zaterdag 19 mei spelen ze in Westerbork, zondag 20 mei doet de band Keltfest aan.
|
|
Lees meer... |
|
Korting op Trys Keturiose in Amsterdam |
Actie: op zondag 20 mei kun je voor € 10,- i.p.v. € 19,- naar het Litouws vrouwenensemble Trys Keturiose in het Tropentheater in Amsterdam.
|
|
Lees meer... |
|
Ensemble Čubrica in Openluchttheater Hertme |
Op 10 juni geeft Bulgaars Ensemble Čubrica een optreden in Openluchttheater Hertme in Twente.
|
|
Lees meer... |
|
Nieuwe reeks terrasconcerten bij Mezz Breda |
Vanaf 17 juni wordt het terras van het Mezz Café op de zondagmiddagen weer gebruikt als podium voor mooie akoestische live muziek.Optredens zijn er o.a. van Bai Kamara Jr. en Jaimi Faulkner.
|
|
Lees meer... |
|
Nieuwe GUO-reeks folk & roots concerten 2012/2013 |
In het nieuwe seizoen 2012/2013 staan bij GUO in Den Boogaard in Moergestel o.a. Eliza Carthy, Andy Irvine, Spiers & Boden en twee mooie mini-festivals op het programma.
|
|
Lees meer... |
|
Idris viert koperen jubileum in Eindhoven |
Op zaterdag 2 juni 2012 viert de groep IDRIS het koperen jubileum in het CKE in Eindhoven.
|
|
Lees meer... |
Nederfolkrockband BZB presenteert op zaterdag 16 juni aanstaande zijn nieuwe CD getiteld 7 in Natuurtheater de Kersouwe in Heeswijk-Dinther.
|
|
Lees meer... |
Op zondag 20 mei presenteert de formatie Autumnsun hun nieuwe cd in de Cultuurboerderij in Westelbeers.
|
|
Lees meer... |
|
Stacey Earle & Mark Stuart sluiten seizoen Crossroads |
Komende dinsdag, 15 mei 2012, eindigt het 11e Crossroads sessieseizoen met een optreden van het echtpaar Stacey Earle en Mark Stuart in het Vestzaktheater in Bergen op Zoom.
|
|
Lees meer... |
|
Piter Wilkens presenteert cd in Sneek |
Komende donderdag, 10 mei, presenteert Piter Wilkens zijn cd Bêst Genôch in de Walrus te Sneek.
|
|
Lees meer... |
|
Twee fiddlers in een huiskamer |
In de huiskamer van Karin Pronk in Den Haag komen in mei maar liefst 2 fiddlers op bezoek: op 11 mei is dat Brian McNeill, op 15 mei Tom McConville.
|
|
Lees meer... |
|
Warsaw Village Band in Nederland |
| Van 9 t/m 13 mei is de Warsaw Village Band op tour in Nederland, de groep is achtereenvolgens in Den Haag, Groningen, Utrecht, Eindhoven en Amsterdam te zien.
|
|
Lees meer... |
|
Luiz Márquez en Arno Adams in Kessel |
| Op zaterdag 12 mei 2012 speelt het Luiz Márquez trio in Kasteel De Keverberg in Kessel, regionale held Arno Adams verzorgt het voorprogramma.
|
|
Lees meer... |
|
Sido Martens presenteert Suikerhard & Bitterzoet |
Op dinsdag 1 mei presenteert Sido Martens zijn nieuwe cd Suikerhard & Bitterzoet op landgoed Stania State in Oenkerk.
|
|
Lees meer... |
|
|
