-door Mirjam Adriaans, foto's Ronald Rietman-
Op vrijdag en zaterdag waren er meer bezoekers dan vorig jaar, het weer zorgde op de afsluitende dag helaas voor een tegenvallende opkomst. Lo Còr De La Plana blijft wat mij betreft het hoogtepunt van de elfde editie van Folkwoods, maar de zondag had nog enkele mooie momenten met o.a. Bertus Borgers en Figli Di Madre Ignota.

In eerste instantie lijkt het nog mee te vallen met het weer. Uit voorzorg zijn er al wel veel mensen die hun tentjes alvast opbreken om eventueel slecht weer voor te zijn. Helaas krijgen ze later op de dag gelijk, maar eerst doen de Dutch Pipes And Drums dienst als wekker voor de campinggasten, al is dat voor velen niet echt nodig. De doedelzakken krijgen veel bekijks op hun route.

Het inmiddels traditionele koffieconcert komt van Bertus Borgers en familie. Het is een sterk optreden met veel Nederlandstalig werk van Borgers' jongste cd Ver Van Hier, af en toe is er een Engels tussendoortje en dochter Nova heeft zelfs een Frans zinnetje. Haar stem is sprankelend naast het krachtige geluid van haar vader, en vooral Druk Op De Knop is een duet waar die contrasten heel mooi uitkomen. Een akkefietje met een geluidskabel die uit de sax van Borgers valt wordt snel en professioneel opgelost zonder onderbreking van de muziek en tot slot laat hij zijn instrument nog even lekker funky grooven.

Jammer genoeg lijkt de zondagochtend vervolgens nog lang voort te duren. Eefje is technisch gezien wel in orde, maar kan mij niet raken met haar dromerige liedjes. Het enthousiaste applaus van het publiek vertelt me dat velen het hier niet met me eens zijn. JW Roy begint naar mijn smaak wat te gelikt aan zijn optreden, maar als Gerard van Maasakkers even mee komt zingen met As Ge Ooit dan springt de vonk toch over. De tent zit nagenoeg vol en het publiek zingt graag mee. Met overtuiging zingt hij Op Fietsen en Zonder Om Te Kijken, dat opgevat kan worden als een protestsong  over het faillissement van de productiemaatschappij van Marco Borsato, waar ook Roy nog geld van tegoed had. Ondertussen zie ik Van Maasakkers aan de zijkant ontspannen meezingen met een paar liedjes. De beschermheer van Folkwoods doet de aankondigingen vandaag en heeft heel wat optredens meegepikt. Hij vertelde me op zaterdag al dat ie onder de indruk was van 'da meiske met die accordeon', maar hij moet helaas al weg voordat Sophie Cavez, die eerder met Ad van Meurs speelde, als frontvrouw van KV Express gaat optreden. Voor Lo Còr De La Plana is hij zelfs zijn bed weer uitgekomen toen hij hun aanstekelijke getrommel hoorde zaterdagavond laat.

Zo langzamerhand begint het echt door te regenen, en dat is vooral jammer voor de optredens op het hoofdpodium. Tinkers, Drinkers & Dreamers zorgt in tent 2 samen met Guy Roelofs (viool, bouzouki) voor een gezellig partijtje Keltische folk. Gewoon lekker muziek maken zonder pretenties, terwijl in tent 3 de leerlingen bij de workshop nyckelharpa door ENE van toonladders naar een echt melodietje toewerken.

De hoop dat het nog droog wordt vervliegt bij ZEF, veel publiek verlaat het terrein, maar de Franse balgroep weet nog enkele tientallen danslustigen op de been te krijgen. Het rockt af en toe lekker met scheurende gitaar en er zijn leuke accenten met accordina. Violist Baltazar Montanaro heeft de liefde hoog zitten, vrijwel elke compositie wordt aangekondigd als romantisch of zelfs heel romantisch. Zijn Nederlands is de afgelopen jaren steeds beter geworden, net als dat van Sophie Cavez die met haar band KV Express vervolgens voor een heerlijk dynamisch intermezzo zorgt in de baltent. Beide groepen presenteren op Folkwoods een nieuwe cd.

Ondertussen neem ik ook een kijkje bij Griff Sextet, dat de luisteraars meeneemt op een culturele reis. Liederen en instrumentalen uit diverse landen komen voorbij. Muziek kent immers geen grenzen zo verzekert Rémi Decker ons. Raphael De Cock heeft een fijne zangstem en er is prima begeleiding van onder meer doedelzakken, accordeon en gitaar.

In de set van Scrum op het hoofdpodium zitten wat bekende stukken als Whiskey In The Jar en zelfs Auld Lang Syne, maar in de tent is het aangenamer toeven dan daarbuiten dus laat ik het grotendeels aan me voorbijgaan. Er kan ter afsluiting nog in de baltent gedanst worden op Bogus en Kelten Zonder Grenzen, maar in tent 2 ook op een stel gekke Italianen.

Volgende week staan ze op Lowlands, vandaag zetten ze Folkwoods op zijn kop. Ze omschrijven hun muziek als 'combat disco' en bouwen daar een act omheen. Figli Di Madre Ignota zorgt op de valreep met hun strakke spaghetti-folk in elk geval nog voor een beetje zonnige uitstraling. Het lijkt overigens wel of het nog aanwezige publiek vastbesloten is om er ondanks het weer toch een waar feest van te maken.

Na de topafsluiting van Lo Còr De La Plana op zaterdag viel de zondag een beetje tegen, met de regen als grootste spelbreker. En zo komt Folkwoods 2010 ten einde. In de Groovy Movie Picture House kunnen de nachtbrakers nog even genieten van Hattie Hatstar, die zo'n beetje hetzelfde repertoire brengt als vorig jaar. Buiten stroomt de regen nog steeds naar beneden.