Eliza Carthy

Eliza Carthy
Grootste Britse folktalent

Eliza Carthy is geen onbekende op Folkwoods. Dit Engelse supertalent was er al eens in 2002 met haar ouders Martin Carthy & Norma Waterson en met Tim Vaneyken in de groep Waterson:Carthy. Toen bewees ze als zangeres echt in de voetsporen te treden van haar moeder Norma en haar overleden tante Lal Waterson.

Vorig jaar verraste ze met een gastrol in The Big Session rond The Oysterband op Dranouter. Zij tilde het concert naar grote hoogte, zodat het naderhand bestempeld werd tot een van de hoogtepunten van het grote Dranouter Festival. Onze recensent schreef toen:
...Zodra Eliza Carthy het podium betrad vormde ze het middelpunt van de band. Ze trok de rockers zonder probleem meer in een ballroomsfeertje. Haar stem groeit met de maand. Ze zong nog beter (10.000 miles) dan toen ik haar afgelopen keren hoorde op Folkwoods en het Tilburg Folkfestival....

Speelde ze op Dranouter in een rock-setting. Een paar maanden daarvoor had ze zich nog op het Folkfestival Tilburg aanmerkelijk ingetogener getoond. Dat ontlokte onze recensent toen de volgende woorden:
....In de kleine zaal ging het er rustig en subtiel aan toe bij het concert van Eliza Carthy en haar begeleiders. Ondanks stemproblemen zorgde een zeer ontspannen en humorvolle Carthy voor stemming. Een hele mooie uitvoering van "10.000 miles" (met "music for a found harmonium" als geïntegreerde opening) was het hoogtepunt. Veel terechte bijval voor Carthy en begeleiders...

Eliza Carthy staat wijd en zijd bekend als een van de meest creatieve en orginele jonge talenten in de muziek van vandaag. Stem en viool (geleerd van Nancy Kerr) zijn de instrumenten waarmee zij de wegen naar harten en zielen weet te ontsluieren. Ze heeft van thuis uit veel van de traditionele Briste folkmuziek meegekregen. Maar ze produceert geen kopie daarvan, of een steriele reconstructie. Ze componeert zowel rockachtig materiaal als rustig akoestische werk. Of zoals ze zelf zegt: "I see myself as a traditional folk singer and my pop stuff is a part of me. I want to continue developing my songwriting, and sometimes that takes you outside the traditional format. I'm not trying to be Kylie Minogue - I'm just trying to make beautiful music."
Twee jaar terug lukte haar dat met de ingetogen cd Anglicana, die door de BBC Radio 2 genomineerd is als folk-cd van het jaar. Overigens sleepte ze nog veel meer nominaties in de wacht.

De eerste herinneringen uit haar kinderjaren in Robin Hood's Bay aan de kust van North Yorkshire waren voor Eliza die van repetities van The Watersons (haar ouders plus een oom en tante) thuis in de keuken. Ze trok met haar ouders van festival naar festival. Toch was ze nooit van plan om in de voetsporen van haar ouders te treden. Tegen de bekende Engelse folkjournalist Colin Irwin vertelde ze daarover ooit: "I didn't really think about doing music until mum asked me to join the Waterdaughters when I was about 13. Before then it had never occurred to me to do it, I wanted to be a writer or an artist. But from that point when we went to sing at the Vancouver Folk Festival it was, 'OK, I'm gonna do this then'. And I've done it ever since."

Haar eerste ervaring met plaatopnames deed ze op in 1977 als jong meisje in de studio waar het album A True-Hearted Girl van haar moeder en haar tante Lal werd opgenomen. Als tiener maakte ze haar echte debuut samen met Nancy Kerr op hun album Shape Of Scrape (Mrs Casey Records) in 1995. Haar solodebuut volgde een jaar later met Heat, Light & Sound. Vervolgens maakte ze cd's met The Kings Of Calicutt, Chippolatas en Waterson:Carthy.

Haar uiterlijk switchte tussen dat van verlegen mollig Engels meisje en dat van punker met haar dat alle kleuren van de regenboog aannam. Haar gedurfde folk-rockey dubbel-album Red Rice zorgde voor een belangrijke doorbraak. Tegen Colin Irwin zei ze over dat album: "The generation before me have done such a good job with the music I don't see any point in just duplicating it. I am trying to do something new with it."

In 2000 maakte ze de cd Angels & Cigarettes vol zelfgeschreven popsongs, met ondermeer een nummer over de astma die ze haar als kind had. "I've always done different things and I see doing a pop record and getting into new areas as a way of encouraging people to listen to English folk music", vond ze.

Met Anglicana bekoort ze nu weer de echte folkliefhebber.

Op Folkwoods laat ze zich begeleiden door Ben Ivitsky (viool, gitaar, zang, tenor-gitaar), John Spiers (melodeon) en Heather MacLeod (zang). Zelf zingt Eliza en bespeelt ze viool, gitaar, accordeon, piano en mandoline.

CD's:
Shapes Of Scrape (Mrs Casey), Heat, Light & Sound (Topic) Eliza Carthy & the Kings Of Calicutt (Topic) Red Rice (Topic) Angels & Cigarettes (Warners) Anglicana (Topic)

Zie ook: www.elizanet.org.uk/