-door Mirjam Adriaans, foto’s Ronald Rietman-
Een kleine 500 bezoekers hadden de weg naar de Parel van Zuilen in Utrecht weten te vinden. In de tuin kon op Hemelvaartsdag genoten worden van de zon en het Gulpener Bluegrass Festival Utrecht, dat met Doyle Lawson & Quicksilver een vakkundige grootheid had weten te strikken, maar daarnaast nog een breder programma bood dat verder ging dan enkel bluegrass.

-door Arianne Knegt-

Bij het programmeren van een podium komt het steeds meer aan op creatief denken, zoeken naar alternatieve invalshoeken en het aangaan van kruisbestuivingen. Dit geldt al helemaal als je, zoals De Parel van Zuilen in Utrecht, het ambitieuze plan koestert een groots opgezet Bluegrass-festival te organiseren, met klinkende internationale namen op de poster. Voor de derde keer op rij (en hopelijk het begin van een lange traditie) vindt op hemelvaartsdag, 14 mei 2015, het Gulpener Bluegrass Festival plaats in en rond de mooie Parel van Zuilen.

-door Mirjam Adriaans, foto’s Ronald Rietman-
De Folkaholics is een band die graag een feestje viert en zij mochten een Folk Night organiseren in De Schalm in Veldhoven. Met veel plezier nodigden ze vervolgens een stel bevriende Nederlandse bands uit die elk in hun eigen folkgenre zorgden voor een gezellig festival in een opperbeste stemming.

-door Assie Aukes-
De vierde editie van de Celtic & Balfolk Night in de Rotterdam trok weer meer bezoekers dan vorig jaar. Meer dan 1100 liefhebbers van Keltische muziek en Balfolk passeerden de kassa van De Doelen. Het publiek kan gemêleerd genoemd worden, jong en oud kon een weg zoeken naar de diverse zalen van het muziekcentrum. Hiermee lijkt de combinatie van deze muziekuitingen een  succes te zijn.

-Door Henk Hoogenstraaten, foto’s Lieve Boussauw-


Het Brugges Festival lijdt onder gebrek aan belangstelling. Wellicht gaat het er zelfs aan ten onder. Vrijdagavond trokken Tavernier en The Gloaming slechts een half gevulde Stadsschouwburg. Zaterdagmiddag werd het gênanter toen slechts zo’n dertig bezoekers afkwamen op vier acts. Een luxe huisconcert als ’t ware, gezellig in de foyer met de bar bij de hand. Te weinig reclame? Te duur? Gebrek aan belangstelling in België? De organisatie zegt dat het aan hen niet ligt. ‘We kunnen wel stoppen, maar dan is er hier niéts meer’, sombert de bezielende man vanaf het eerste uur Jo Vandriessche.