-door Mirjam Adriaans, foto's Ronald Rietman-
De Belgische stad Gent herbergt heel wat muzikanten en twee daarvan openden gisteravond het GUO Paasfolk festival in Oisterwijk. De een woont er nog maar een half jaar, de ander is er zijn leven lang thuis. Gerard van Maasakkers zingt over de Brabantse omgeving waar hij opgroeide en tot voor kort woonde, Lieven Tavernier brengt Gent en zijn jeugd tot leven in zijn muzikale gedichten. Allebei weten ze te overtuigen met hun prachtige luisterliedjes.

-door Assie Aukes-
De Doelen beleefde zaterdag 20 februari de vierde editie van de Celtic & Balfolk Night. Traditiegetrouw was er in een vijftal zalen van het complex weer een keur aan concerten en folkbals georganiseerd. Vooraf viel al op dat er dit jaar qua concerten opvallend veel instrumentale muziek te beluisteren viel.

-door Ronald Holsbeeke, foto's Lieve Boussauw-
Het Schots Weekend werd dit jaar al voor de 30ste keer geoganiseerd op 11 tot 13 september, in het Belgische Bilzen. In en rondom de landskommanderij Alden Biesen heerste het hele weekend een Keltische sfeer, met het open Belgisch kampioenschap voor doedelzakbands, highland dancing  en op zondag highlandgames. Daarnaast bevat het programma ook een goed gevuld Keltisch folk programma. Het festival is in staat om grote namen, zoals de Karen Matheson band en Altan te programmeren, maar geeft ook ruimte aan jonge artiesten. Het folkprogramma op zondag is dit jaar meer Belgisch georienteerd. Maar ik ben dit jaar alleen op de vrijdagavond en de zaterdag aanwezig.

-door Mirjam Adriaans, foto’s Ronald Rietman-
De vierde editie van CaDansa begint met vragen. Hoe is de nieuwe locatie? Zijn er mooie verrassingen? Wat wordt de topband? Antwoorden: prachtig en ja, in de vorm van de twee Italianen Adriano Sangineto (harp) en Stefano Baldan (piano, mandola) en een lekkere nieuwe Nederlandse band BmB, en tenslotte de topband: Zef, dat een uitstekende set neerzet met alle energie die je van de mannen mag verwachten. Ook afgeleiden van de groep (Miquèu en Baltazar Montanaro en Zeffeurs) zorgen voor hoogtepunten.

-verslag en foto's Arianne Knegt-
Take Root is altijd een uitstekende reden om weer eens een trip naar Groningen te ondernemen. Het festival is ontstaan in 1998 en is door de jaren (en de crisis) heen in staat gebleken een constante kwaliteit te behouden. Het overleeft waar andere festivals in hetzelfde genre (ik noem bijvoorbeeld Blue Highways in Utrecht) helaas het loodje hebben gelegd. Misschien heeft dat te maken met budget, want meestal lukt het de festivalprogrammeurs nog altijd om grote en voor het genre belangrijke iconen te trekken, zoals bijvoorbeeld twee jaar geleden Kris Kristofferson, en nu Patty Griffin. Daarnaast worden actuele headliners gecontracteerd, (zoals dit jaar My Morning Jacket), die een aanmerkelijk jonger publiek trekken, waardoor hopelijk de continuïtiet gewaarborgd blijft.