-door Mirjam Adriaans, foto's Ronald Rietman-
Met toffe bands als Airboxes en Naragonia uit België en het Franse Beat Bouet Trio heb je al een mooi affiche, als dan vervolgens de weergoden ook nog gunstig gezind zijn en een kleine 200 bezoekers de weg weten te vinden naar je festival dan is de dag ronduit geslaagd. Het kleine maar heel fijne Dennefeest beleefde een topeditie gisteren.
De wolken zien er vriendelijk uit, af en toe piept het zonnetje ertussendoor en de temperatuur is ideaal voor een lekker partijtje dansen tussen de bossen en dat is precies waar de bezoekers van Dennefeest in openluchttheater Hoessenbosch in Berghem (bij Oss) voor gekomen zijn. Het is alweer de zesde editie en er zijn al wat vaste waarden, zoals streekbiertjes, lekkere sapjes en een verse maaltijd met keuze uit vlees en vega. Voor het eerst wordt het festivalletje voorafgegaan door een workshop, die 's ochtends gegeven wordt door het Beat Bouet Trio. Daarvoor zijn we te laat op het terrein, maar de optredens kunnen we deze dag bijna allemaal meepikken.
![Dansen, dat is waar de bezoekers voor gekomen zijn](/images/stories/d/dennefeest2018/dansers.jpg)
Met Airboxes is een uitstekende opener gevonden, Bert Leemans en Guus Herremans weten met hun accordeons (en af en toe een melodica) een spectrum te bestrijken van subtiel intiem tot lekker uitbundig. Voor een bourree vindt men het nog te vroeg, maar bij een mazurka of wals wordt het gelijk druk op de dansvloer, die ten opzichte van vorig jaar nog wat groter is gemaakt en dat blijkt geen overbodige luxe gezien het aantal bezoekers. Leemans laat zijn instrument soms klinken als een mondharmonica uit vervlogen tijden, waar Herremans heerlijk aanvult met ritmespel, zowel op zijn accordeon als hier en daar met een footstomp.
![Airboxes](/images/stories/d/dennefeest2018/airboxes.jpg)
Naast de optredens op het podium met dansvloer zijn er ook nog enkele intermezzo's tussendoor, zo krijgen we een gezongen bal waar iedereen aan mee mag doen. Er liggen teksten klaar van Duo Brotto-Lopez, er wordt voorgezongen en er kan gedanst worden. Er is ook nog een klein podiumpje waar Les Hommes Ventrus (en een femme op harp) een paar fijne traditionele deunen laten horen.
Naragonia is een graag geziene gast in Nederland, en deed het Dennefeest ook al vaker aan, maar het is altijd een plezier om Toon van Mierlo (o.a. accordeon, doedelzak, fluit) en Pascale Rubens (accordeon, viool, zang) aan het werk te zien en horen. Zij lijken zich hier prima thuis te voelen en de dansers laten zich graag meevoeren in een speelse jig, wals of gavotte de l'aven, bij hun prachtig subtiele mazurka Alio lijkt de vloer zelfs te klein te worden, de romantiek hangt bijna voelbaar in de lucht.
![Naragonia](/images/stories/d/dennefeest2018/naragonia.jpg)
En dan is er Qui Vive (met accordeon, percussie, bas, gitaar en nog wat minder gangbare instrumenten als een vlier en panduri, een Georgisch snaarinstrument), de huisband van Dennefeest, ze speelden er elke keer. Was hun muziek in het begin vooral voor beginnende dansers heel fijn, inmiddels proberen ze hun repertoire ook met wat ingewikkelder materiaal uit te breiden zoals een scottisch met een extra pas of onregelmatige walsen. Dat gaat niet helemaal vlekkeloos, maar de groei zit er nog steeds in bij deze muzikanten.
![Qui Vive](/images/stories/d/dennefeest2018/qui-vive.jpg)
De klapper van het festival is het Beat Bouet Trio, dat een andere samenstelling heeft gekregen dan twee jaar geleden op CaDansa, toen ik ze voor het eerst zag. Er is een nieuwe accordeonist en de vaste beatboxer is helaas ziek, maar er is een prachtige vervanger gevonden, terwijl de zanger zijn dreadlocks heeft afgeknipt, maar net zo bevlogen rapt en in charmant franglais wat Bretonse dansen uitlegt die minder bekend zijn. Zo is er een met een 'moulin' (molentje voor wie het Frans niet machtig is). Maar hij vertelt ook over de mazurka die in de jaren '30 helemaal niet bekend was bij muzikanten in Bretagne, maar ach een hanterdro kun je ook wel 'en couple' dansen dus speelden ze die maar. Het wordt soms lekker chaotisch bij de minder bekende dansen, maar met flink wat ervaring op de vloer wordt alles meestal goed opgepikt en anders ga je gewoon aan de kant je eigen ding doen, zoals enkele vrijwilligers van Hoessenbosch. Zij zijn niet echt bekend met balfolk, maar dit willen ze toch graag meemaken. Uiteraard komt ook de avant-deux de Travers aan bod, de dans die in de workshop geoefend is. Net als twee jaar geleden spat de energie er vanaf bij Beat Bouet, maar ze weten de aandacht nu van begin tot eind gevangen te houden met hun heerlijke 'hiphop traditionelle'. Meezingen mag ook, met de maraichine Naoned, het titelnummer van hun cd. Deze mannen stoppen traditie in een modern 'cool' jasje en daarmee maken ze folk toegankelijk, ook voor mensen die niet zoveel met dit genre hebben.
![Beat Bouet Trio](/images/stories/d/dennefeest2018/beat-bouet-trio.jpg)
Tenslotte mag het publiek nog bijkomen bij de fijne klanken van opnieuw een accordeon, dit keer van Wouter Kuijper, die begint met een cercle. Nog even geniet ik van zijn muziek, maar het wordt tijd om naar huis te gaan. De zesde editie van Dennefeest was een heerlijk dans- (en luister-)festijn, en zoals Bert Leemans al tijdens zijn optreden met Airboxes zei: op naar de tiende!
![Wouter Kuijper](/images/stories/d/dennefeest2018/wouter-kuyper.jpg)